Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του.
Διαβάζοντας προσεκτικά αυτά που γράφει ο φίλος Μανώλης Ανδριωτάκης στο άρθρο του – Το ακαριαίο Ιστολογείν – θέλω να συμπληρώσω και να σχολιάσω τα εξής:
Λέει ο Μανώλης : «μια βιαστική ανάγνωση είναι συχνά ικανή να παρασύρει δεκάδες χρήστες σε διαμαρτυρίες, ύβρεις, επιβραβεύσεις κ.λπ. Νομίζω ότι τελικά ο παραλληλισμός των μπλογκ με τα ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι πολύ ακριβής.»
Το ίδιο θέμα έθιξα κι εγώ πριν από 10 μήνες περίπου στο πόστ μου - Η Ελληνική Μπλογκόσφαιρα μου θυμίζει τον στρατό -, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο σχολιάζουν οι bloggers λέω «Μα που είμαστε στο σχολείο; Ή στον στρατό; Εκεί που είναι σύνηθες το φαινόμενο των μπηχτών ή της απαξίωσης κάποιου άλλου για να φανούμε εμείς πιο έξυπνοι η πιο μάγκες.», και βέβαια είναι για γέλια (ή για κλάματα) ότι το πρώτο σχόλιο που δέχεται το ποστ μου τότε αποδεικνύει ακριβώς αυτό το οποίο προσπαθούσα να βάλω ως θέμα προς συζήτηση.
Λέει ένας γνωστός και παλιός μπλόγκερ σχολιάζοντας (χωρίς να με γνωρίζει και χωρίς να έχει διαβάσει αυτά που λέω στο ποστ), «Καλά, δεν είναι ανατριχιαστική η ιδέα αυτές τις πίπες να τις έχει γράψει όντως κάποιος 20ρης, σκάρτος 30ρης και όχι κάποια δημοσιογράφος undercover?», και με αυτό τελειώνει η συνεισφορά του στην κουβέντα που προσπάθησα τότε να ανοίξω.
Όντως λοιπόν αποδεικνύεται ότι αυτοί που διαβάζουν ένα ποστ, πρωτίστως θέλουν να πουν αυτό που αυτοί θέλουν να πουν, ανεξάρτητα απ’ το αν το έχουν διαβάσει ή όχι.
Από αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι υπάρχει έλλειψη σεβασμού προς τον αρθρογράφο ή το ίδιο το περιεχόμενο, σεβασμός που θα έπρεπε να είναι αυτονόητος και δεδομένος.
Μία άλλη και κατά την άποψη μου πολύ σημαντική παράμετρος στην οποία θέλω να αναφερθώ, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο χρήστης ή αναγνώστης του site βλέπει το ίδιο το site (είτε αυτό είναι blog είτε οποιοδήποτε άλλο είδος ιστοσελίδας).
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει απλά ότι ο αναγνώστης σκανάρει την ιστοσελίδα και αυτό γιατί έτσι είναι αποδεδειγμένα ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι χρήστες μπροστά σε μία οθόνη.
Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε ένα κείμενο να γράφεται ώστε να διευκολύνονται οι αναγνώστες του στο να το διαβάσουν και όχι απλά και βιαστικά να το σκανάρουν (επιφυλάσσομαι να αναφερθώ σε αυτούς κάποια στιγμή).
Αυτή η παράμετρος είναι πολύ σημαντική γιατί διαχωρίζει τον τρόπο γραφής ενός κειμένου σε μία εφημερίδα από τον τρόπο γραφής ενός κειμένου που θα διαβαστεί από κάποιον σε μια οθόνη.
Οι χρήστες του διαδικτύου μπαίνουν σε εκατοντάδες σελίδες και πολλές από αυτές έχουν άχρηστες πληροφορίες που δεν τους ενδιαφέρουν, για αυτό το λόγο συνειδητά ή ασυνείδητα αυτή τους η εμπειρία τους οδηγεί στο φαινόμενο που ονομάζεται information foraging.
Εδώ λοιπόν αυτόματα τίθεται και το εξής ερώτημα φίλε Μανώλη.
Μήπως πρέπει εμείς που γράφουμε στα blogs να μάθουμε την διαφορά μεταξύ της έντυπης γραφής από αυτήν της οθόνης;
Κατά την άποψη μου είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε αυτές τις διαφορές.
Η άγνοια των χρηστών αλλά και των bloggers πάνω σε αυτές τις διαφορές, συνεισφέρει καταλυτικά στην επιφανειακή ανάγνωση του οποιοδήποτε περιεχομένου.
Τι θα συνέβαινε αν αύριο δεν υπήρχαν λεφτά; Θα πεινούσαμε; Ή θα έπρεπε να βρούμε έναν εναλλακτικό τρόπο να επιβιώσουμε;
Αν τελείωνε αύριο το πετρέλαιο; Θα χανόμασταν όλοι στο σκοτάδι; Ή θα βρίσκαμε άλλες πηγές ενέργειας;
Αν μεθαύριο δεν δούλευε κανείς για να βγάλει χρήματα; Δεν θα υπήρχαν τρόφιμα; Αυτοκίνητα και σπίτια ή άλλα αγαθά; ΄Η θα υπήρχε ότι και πριν απλά χωρίς τιμή;
Τι είναι αυτό που μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε αυτά τα αγαθά; Το χρήμα; Ή ο πλανήτης με τους πόρους του;
Τι είναι αυτό που δημιουργεί τα αγαθά και τα προϊόντα για τα οποία δουλεύουμε για να τα αποκτήσουμε; Το χρήμα; Οι τραπεζίτες; Οι πολιτικοί; Ή οι άνθρωποι που εργάζονται σκληρά σε όλους τους τομείς για να τα παράγουν;
Τι θα συνέβαινε αν αύριο ρομπότ αντικαθιστούσαν τον άνθρωπο σε σκληρές και βαρετές εργασίες; Θα έχανε ο άνθρωπος το κίνητρο της ζωής και απλά θα τεμπέλιαζε; Ή επιτέλους θα αξιοποιούσε τον χρόνο, που απεγνωσμένα του λείπει σήμερα, πιο δημιουργικά;
Γιατί οι νέες τεχνολογίες στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας δεν γίνονται ευρέως γνωστές; Γιατί δεν είναι αξιόπιστες ακόμη; Γιατί δεν παράγουν αρκετή ενέργεια όπως οι παλιότερες; Ή γιατί τα τεράστια ενεργειακά συμφέροντα που βασίζουν τα κέρδη τους στους σημερινούς τρόπους παραγωγής ενέργειας δεν αφήνουν αυτές τις τεχνολογίες να δουν το φως της μέρας αγοράζοντας κάθε καινούργια εφεύρεση και πατεντάροντας την!!!
Τι θα συνέβαινε αν αύριο εκλεγόταν από τον λαό ένας σοφός και ηθικός ηγέτης; Θα μας έσωζε από τους «κακούς» που το μόνο που θέλουν είναι να περνούν εκείνοι καλά; Ή θα μας έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά με τον τρόπο που το λέει κάποιος σε έναν συνεπιβάτη του την ώρα που το πλοίο τους βουλιάζει; (βλέπετε άλλος είναι ο καπετάνιος ? )
Το Zeitgeist the movie 2007 και το Zeitgeist: Addendum 2008 απαντούν με σαφήνεια, διαύγεια σκέψης και βεβαιότητα σε αυτά τα ερωτήματα καθώς και σε πολλά άλλα! Αξίζει να τα δείτε καθώς και να αναρωτηθείτε κατά πόσο αυτά που έως τώρα πιστεύατε για τα πάντα, είναι αυτά που πραγματικά πιστεύετε και όχι αυτά που σας μάθαν να πιστεύετε!
Ήρθε η ώρα να δούμε λίγο πιο σοβαρά την υπόθεση της "Ουδετερότητας του Δικτύου". Οι μεγάλες εταιρείες επικοινωνιών στην Αμερική και ακολούθως στον υπόλοιπο κόσμο θέλουν να βάλουν το χέρι τους στο τι μεταδίδεται και διακινείται στο Internet αλλά και στην ποιότητα των υπηρεσιών με την οποία γίνεται δυνατή αυτή η διακίνηση πληροφοριών. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν περιορισμοί και αυτό ακριβώς είναι το Net Neutrality δηλαδή ότι όλοι χωρίς διάκριση έχουν πρόσβαση στις ίδιες υπηρεσίες που αφορούν το Internet.
Τι είναι η ουδετερότητα του δικτύου;
Ουδετερότητα του Δικτύου είναι η αρχή ότι οι χρήστες του Internet θα πρέπει να έχουν τον πλήρη έλεγχο του τι περιεχόμενο βλέπουν και τι εφαρμογές χρησιμοποιούν στο διαδίκτυο. Το Internet έχει λειτουργήσει σύμφωνα με αυτή την αρχή της ουδετερότητας από τις πρώτες ημέρες. Σήμερα, η ουδετερότητα του Διαδικτύου βρίσκεται σε κίνδυνο, οι πάροχοι ευρυζωνικού περιεχομένου ζητούν από το Αμερικανικό Κογκρέσο την άδεια να καθορίζουν ποιο περιεχόμενο θα παίρνει ο χρήστης και με τι ταχύτητα. Με απλά λόγια, αυτό θα μεταβάλλει ριζικά τον ανοικτό χαρακτήρα του Διαδικτύου!
Ας το ψάξουμε λίγο το θέμα γιατι είναι πολύ σοβαρό! Δείτε το εικονίδιο του you tube σήμερα (31/10/08) μία ταφόπλακα!
___ UPDATE ___ Λοιπόν η ταφόπλακα ήταν για το αμερικάνικο Halloween οπότε γράψτε λάθος...όμως είναι πολύ προφητική και ας ελπίσουμε πως αυτά που συμβαίνουν στο Θέμα του Net Neutrality δεν θα βγούν ποτέ αληθινά!
Το 2007 το Blog action day ασχολήθηκε με το περιβάλλον, φέτος με την φτώχεια. Είναι ένα δύσκολο θέμα, που όμως, όπως και πολλά άλλα χρειάζεται ανάδειξη. Ο σημερινός πολίτης του πλανήτη δεν είναι ούτε πλούσιος, ούτε μέσω αστός, ούτε στα πρόθυρα της φτώχειας...ο σημερινός πολίτης στην πλειοψηφία του είναι φτωχός. Η φτώχεια δεν είναι κάτι που μετριέται μόνο στα χρήματα. Φτωχός είναι και αυτός που, δεν έχει φαγητό, δεν έχει δουλειά, δεν έχει στοιχειώδη δικαιώματα, δεν έχει φίλους, δεν έχει νερό, δεν έχει πολιτισμό, δεν έχει εκπαίδευση, δεν έχει τίποτα! Αυτό είναι η φτώχεια με όλη την σημασία της λέξεως. Η χρηματική φτώχεια δυστυχώς είναι αυτή που απειλεί το πολυτιμότερο μας αγαθό, την ίδια μας την ζωή.
Παραθέτω μερικά στατιστικά στοιχεία καθώς και links.
1. Σήμερα ο πληθυσμός στον πλανήτη μας είναι 6.701.429.056 άνθρωποι. 2. Στον πλανήτη μας σήμερα έχουμε 2.2 δις παιδιά, από αυτά το 1 δις ζουν μες την φτώχεια! 3. 16.046 άνθρωποι πέθαναν από πείνα...ΣΗΜΕΡΑ (ώρα 1:30 μμ)! 4. 26.500-30.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα εξαιτίας της φτώχειας! 5. 1.431.991.290 άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό (ώρα 1:31 μμ) 6. 890.000 άνθρωποι υποσιτίζονται αυτή την στιγμή! 7. 121.000.000 παιδιά δεν έχουν καθόλου εκπαίδευση. 8. 1,4 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από έλλειψη πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής 9. 2,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο επειδή δεν κάνουν εμβόλια. 10. Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι εισήλθαν στον 21ο αιώνα χωρίς να είναι σε θέση να διαβάσουν ένα βιβλίο ή να υπογράψουν τα ονόματά τους. 11. Λιγότερο από το 1% από αυτά που ο κόσμος που δαπανά κάθε χρόνο για τα όπλα ήταν αναγκαία για να θέσουν κάθε παιδί στο σχολείο μέχρι το έτος 2000 και αυτό ακόμη δεν έχει συμβεί. 12. δύο στους τρεις άνθρωπους χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό, επιβιώσουν με λιγότερο από 1,40 € τη μέρα! 13. 1,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι - το ένα τέταρτο της ανθρωπότητας - ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. 14. Περισσότερα από 800 εκατομμύρια άνθρωποι πάνε για ύπνο πεινασμένοι κάθε μέρα ... 300 εκατομμύρια είναι παιδιά! 15. Κάθε 3,6 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος πεθαίνει από την πείνα και στη μεγάλη πλειοψηφία είναι παιδί κάτω των 5 ετών. 16. 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε ακραία φτώχεια με λιγότερο από 1€ την ημέρα! 17. 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αιτίες που σχετίζονται με τη φτώχεια κάθε μέρα.
Όλα αυτά δεν είναι απλώς αριθμοί, αυτή είναι η πραγματικότητα!
Δυστυχώς εμείς οι πολιτισμένοι άνθρωποι των αναπτυγμένων χωρών έχουμε τα δικά μας «προβλήματα» και δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με τα προβλήματα των άλλων! Η Φτώχεια όμως είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα καθώς οι στατιστικές δεν αφορούν μόνο τις υπό αναπτυκτές ή αναπτυσσόμενες χώρες. Για να γίνει κάπως ποιο κατανοητό αυτό πρέπει να δούμε τι συμβαίνει στις αναπτυγμένες και ισχυρές χώρες του πλανήτη.
Τι συμβαίνει στον Καναδά;
1. Περισσότερα από 800.000 παιδιά στον Καναδά ζουν σε συνθήκες φτώχειας! 2. Κάθε μήνα, 770.000 άνθρωποι στον Καναδά βασίζονται σε τράπεζες τροφίμων-το 40% των οποίων είναι παιδιά!
Τι συμβαίνει στις ΗΠΑ;
1. Το 2007, 37,3 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονταν σε κατάσταση φτώχειας. 2. Περισσότερα από 9 εκατομμύρια παιδιά έλλειψη ασφάλισης υγείας στην Αμερική 3. Περίπου 95 εκατομμύρια άτομα, το ένα τρίτο του έθνους, έχουν προβλήματα όπως η υψηλή επιβάρυνση του κόστους, ο υπερπληθυσμός, η κακή ποιότητα της στέγης και της έλλειψης στέγης. 4. Το 2004 το 17,8% των παιδιών στις ΗΠΑ ζούσε μες την φτώχεια. 5. Ποσοστό του πληθυσμού των αστέγων που έχουν πτυχίο λυκείου: 62%! 6. Οι μόνιμα άστεγοι ξεπερνούν τους 123,833, ενώ μες τον χρόνο περίπου 3.5 εκατομμύρια άνθρωποι μένουν άστεγοι για περίοδο τουλάχιστον 1 χρόνου. 7. 6,9 τοις εκατό των αμερικανικών νοικοκυριών (24,4 εκατομμύρια άτομα, μεταξύ των οποίων 12,2 εκατομμύρια παιδιά) βρίσκονται στα πρόθυρα πείνας.
Τι συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο (UK);
1. 13.460.920, δηλαδή το 22% του συνολικού πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια τις φτώχειας! 2. 3,4 εκατομμύρια παιδιά (27% του συνόλου των παιδιών) στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν μες την φτώχεια και την πείνα, με τους γονείς τους πολύ φτωχούς για να τα θρέψουν και να τα ντύσουν. 3. Περίπου 52.000 οικογένειες με παιδιά, έμειναν άστεγες το 2005!
Τι συμβαίνει στην Ευρώπη;
1. Περισσότερα από 165 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας!!! 2. 14.600.000 άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας! 3. 3 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν σταθερό σπίτι, ενώ άλλα 15 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε πρόχειρα καταλύματα. 4. Το ποσοστό πείνας για την Ευρώπη ανέρχεται στο 10%.
Τι συμβαίνει στην χώρα μας;
1. 2,088,000 συνάνθρωποι μας είναι πραγματικά φτωχοί και πεινάνε! 2. Είκοσι τοις εκατό των παιδιών μας απειλούνται σήμερα από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό! 3. Σχεδόν το 60% των Ελλήνων φοβούνται να πέσουν στην παγίδα της φτώχειας τα επόμενα χρόνια! 4. το 21% των συμπολιτών μας (2,2 εκατ. άτομα) επιβιώνει με εισόδημα κατώτερο του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος. 5. Τουλάχιστον 1.100.000 είναι ανασφάλιστοι. 6. Το 1/3 των Ελλήνων ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως! 7. 18.000 άνθρωποι στην χώρα μας, σιτίζονται από την εκκλησία και τους Δήμους. 8. Το 48,4% των Ελλήνων φτωχών στερείται τη καλή διατροφή, το 29,5% τη μόρφωση, ενώ το 15,8% την πρόσβαση σε νερό, ρεύμα, θέρμανση. 9. Το 21,2% των Ελλήνων δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα υγρασίας στο σπίτι, και το 13,5% πως δεν έχουν θέρμανση. 10. Ακόμη, 41,1% των Ελλήνων δεν πάει ποτέ διακοπές, το 53,1% στερείται τη διασκέδαση, το 22,4% «κόβει» και από τη διατροφή για να τα βγάλει πέρα, ενώ το 18,6% δεν μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στην μόρφωση. 11. Σύμφωνα ακόμη με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι κατά κεφαλήν δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες στην ΕΕ.
Θα μπορούσα να γράψω και άλλα πολλά, αλλά πρέπει να δουλέψω για να ζήσω!
Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε; Αυτή την ερώτηση πρέπει να την αναζητήσουμε μέσα μας, ο καθένας όλο και κάτι μπορεί να κάνει. Εφόσον οι κυβερνήσεις των λαών δεν μπορούν να σκεφτούν ή δεν θέλουν να βρουν λύσεις στο τεράστιο πρόβλημα της φτώχειας, ίσως πρέπει να κάνουμε κάτι εμείς.
Εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι να μεταφέρω όλα μου τα βινύλια στο PC. Το πρόβλημα είναι ότι για να γίνει αυτό με ένα κλασικό πικάπ είναι μια χρονοβόρα διαδικασία (όχι αδύνατη) και δυστυχώς δεν μου περισσεύει πολύς χρόνος.
Έτσι βρήκα την λύση χρησιμοποιώντας ένα απο αυτά:
[ Firebox USB Turntable,Ion iTT03X Direct Drive Turntable, Numark TT USB, American Audio TT Record Turntable ]
Καλώς ήλθατε στο προσωπικό μου Blog!
Όλοι μπορούμε να είμαστε ΒΛΟΓΕΡΣ!!
Περιμένω λοιπόν την συνεισφορά σας με άρθρα προς δημοσίευση. Ελπίζω μέσα απο αυτό το blog να βγούν ωραία πράγματα.
