Πριν από 70.000 χρόνια το Υπερηφαίστιο Τομπα στην Σουμάτρα εκρήγνυται. Ακολουθούν 6 χρόνια πυρηνικού χειμώνα που φέρνουν ως αποτέλεσμα 1000 χρόνια παγετώνων. Λιγότεροι από 10.000 Ενήλικοι άνθρωποι επιζούν από αυτή την καταστροφή!
Ο Άνθρωπος είπε τις πρώτες του λογικές Λέξεις πριν από 40.000 χρόνια
Οι άνθρωποι άρχισαν να ζωγραφίζουν πριν από περίπου 35.000 χρόνια
Πριν από 25.000 χρόνια, ήταν η τελευταία εποχή των παγετώνων και είχε διάρκεια 7.000 χρόνια! O Homo Neanderthalensis (Νεαντερθαλ) Εξαφανίζεται.
14.000 Χρόνια πριν, ο άνθρωπος εξημερώνει κατσίκες και σκυλιά.
Πριν από 12.000 χρόνια. - Η στάθμη της θάλασσας αυξήθηκε απότομα και υπήρξαν μαζικές πλημμύρες λόγω των τελευταίων παγετώνων που λιώσαν. Ο Homo floresiensis εξαφανίζεται. Ο Homo Sapiens γίνεται το μόνο είδος ζωής του γένους Homo.
12.000 Χρόνια πριν, Ο Homo Sapiens – ο ανθρωπος, δαμάζει την γή και μαθαίνει να την καλλιεργεί. Ξεκινάει η Νεολιθική εποχή.
Η Νεολιθική εποχή ήταν η πρώτη γεωργική επανάσταση, γίνεται η μετάβαση από το κυνήγι και τη συλλογή, σε κοινότητες και στη γεωργία. Ο Άνθρωπος αναγνώρισε ότι τα ζώα, εκτός από τροφή, μπορούσαν να του δώσουν και μια σειρά από άλλα χρήσιμα προϊόντα. Αυτές περιελάμβαναν:
* Δέρματα (από μη οικόσιτα ζώα) * Κοπριά για τη βελτίωση του εδάφους (από όλα τα οικόσιτα ζώα) * Μαλλί (από πρόβατα, Λάμας, κατσίκες κλπ) * Γάλα (από κατσίκες, βοοειδή, πρόβατα, άλογα και καμήλες) * Έλξη (από βόδια, γαϊδούρια, άλογα και καμήλες)
Πριν από 10.000 χρόνια Εμφανίζεται η πρώτη γραφή.
Πριν από 8000 χρόνια ο άνθρωπος ξεκινάει να παρατηρεί τα ουράνια σώματα.
Πριν από 7500 χρόνια ξεκινάει η εποχή του χαλκού. Ήταν μια εποχή των θεμελιώδους οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, και πολιτιστικής ανάπτυξης, κατέστη δυνατή με την οικονομική πρόοδο της Νεολιθικής και παρείχε με τη σειρά της την ουσιαστική βάση για τις καινοτομίες της εποχής του Μπρούτζου.
Πριν από 5.500 χρόνια Ξεκινάει η Εποχή του Μπρούτζου. Ο άνθρωπος επιτυγχάνει την τήξη του χαλκού και του κασσίτερου από μεταλλεύματα. Δημιουργεί νέα εργαλεία και τεχνολογικά επιτεύγματα. Μεγάλοι πολιτισμοί δημιουργούνται.
5.200 χρόνια πριν, ο παγκόσμιος πληθυσμός του Homo Sapiens είναι περίπου 250 Εκατομμύρια.
Πριν από 4.800 χρόνια, ο άνθρωπος εφευρίσκει το σαπούνι.
4.500 χρόνια πριν, ο Μεγάλος κατακλυσμός.
Πριν από 4.000 χρόνια ο άνθρωπος φτιάχνει γυαλί και εφευρίσκει το πιρούνι.
Πριν από περίπου 3.200 χρόνια, ξεκινάει η εποχή του σιδήρου. Ο άνθρωπος ανακαλύπτει νέες τεχνικές τήξης σε υψηλότερες θερμοκρασίες και καταφέρνει να λιώσει ορυκτό σίδηρο και να τον ενώσει με άνθρακα, φτιάχνοντας έτσι το ατσάλι.
Το όνομά μου είναι William και ενδιαφέρομαι για την κοινωνία. Είμαι φοιτητής κοινωνιολογίας και εργάζομαι στην φιλανθρωπία. Για πολλά χρόνια τώρα έχω συνεργαστεί και δει πολλούς άστεγους νέους, άρρωστους και σε μειονεκτική θέση στην κοινωνία στην οποία ζουν. Νωρίτερα αυτό το χρόνο προσπάθησα να διαμαρτυρηθώ για αυτό που τώρα πια πιστεύω ότι είναι η αιτία αυτού και των άλλων κοινωνικών δεινών, είτε πρόκειται για εγχώριο ή παγκόσμιο επίπεδο. Η αιτία αυτή πιστεύω ότι είναι ο καπιταλισμός και ευρύτερα το νομισματικό σύστημα της διανομής των πόρων.
Κατά την G20 δεν μας επιτρέπεται να μιλήσουμε. Για αυτή την ώρα που μου δόθηκε η ευκαιρία, για την οποία είμαι ευγνώμον, σκοπεύω προβώ σε μια δήλωση. Είμαι ένας μορφωμένος κοινωνικός στοχαστής, η διαμαρτυρία μου θα έχει μόνο σκοπό να προκαλέσει σκέψη, εγώ ο ίδιος διαχωρίζω τη θέση μου με οποιαδήποτε μορφή βίας ή αναρχία ως μέσο για να ακουστείς. Το σχέδιό μου είναι πολύ πιο δημιουργικό ... και ελπίζω για σένα, διασκεδαστικό! Σας παρακαλώ να έρθετε και να δείξετε την υποστήριξή σας για την τόσο αναγκαία επανεξέταση του πώς μπορούμε να διευθύνουμε την κοινωνία στην οποία ζούμε.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα. Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!!
Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών.
Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.
Μισό εκατομμύριο έναντι 25.
Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών;
Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας με μεγάλο λειρί.
Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamifl? της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.
Ακόμα και αν το Tamifl? έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.
Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια.
Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά.
Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.
Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guant?namo.
Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.
Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»;
Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche. ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamifl?.
- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamifl?;
- Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.
- 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες;
- Πρέπει να καταλάβετε ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.
- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.
Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamifl?. Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της αριστερής πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.
Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamifl?. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.
Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που πρέπει να λαμβάνει η κάθε χώρα.
Αλλά αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της;
Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.
Δυστυχώς δεν ήμουν από εκείνους που βρέθηκαν στην συναυλία των Depeche Mode που αναβλήθηκε!
Και λέω δυστυχώς γιατι αν ήμουν, το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω θα ήταν να μπω στο http://www.petitiononline.com/DepMd125/petition.html και να ενώσω την φωνή μου με άλλους φίλους του συγκροτήματος που αισθάνονται αδικημένοι από το συμβάν. Εγώ δυστυχώς δεν ήμουν, από επιλογή, όμως δεν έχει και νόημα να υπογράψω το Petition, από εκεί και πέρα όμως προσκαλώ όσους ήταν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και μάλιστα να χοντρύνουν το παιχνίδι με ομαδικές μηνύσεις και να έλθουν σε επαφή με οργανώσεις που προστατεύουν τον καταναλωτή.
Τώρα στο εν κατακλείδι, έχω την αίσθηση ότι έχουμε πια σε αυτή τη χώρα εθιστεί τόσο πολύ στην μετριότητα και την αθλιότητα που δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτή! Πρέπει να καταλάβουμε ότι εμείς δημιουργούμε τον κόσμο μας κι όχι το αντίθετο.
Αγαπητοί φίλοι των Depeche, είμαι κι εγώ αυθεντικός λάτρης τους, από τότε που το μαλλί μου ήταν φράντζα και φόραγα πέτσινα, αλλά σόρρυ που σας το λέω, δεν πήγα σε αυτή την συναυλία λόγω του ότι γνώριζα πολύ καλά τα χάλια του terra vibe, αλλά και της κλασικής υπεύθυνο - ανευθυνότητας των διοργανωτών. ΟΧΙ 100 ευρώ! αλλά ούτε 3 (με το συμπάθιο) ...γιατί; Ε!, Μπας και καταλάβουν κάποτε, όλοι εκείνοι που γουστάρουν τις αρπαχτές και την μετριότητα, ότι εκείνοι τις γουστάρουν! κι όχι ο έξυπνος, συνειδητοποιημένος άνθρωπος. Κάναμε αμάν και πως να δούμε κάνα συγκρότημα της προκοπής και βρεθήκανε για ακόμη μια φορά οι αρπακολλατζήδες να κάνουν, ότι κάνανε και άλλοι αρπακολλατζήδες με τον τουρισμό και είδαμε τα αποτελέσματα και εκει (κλαίνε μανούλες).
Είναι λοιπόν στο χέρι μας να πούμε και με τον τρόπο μας να δείξουμε σε όλους αυτούς, ότι δεν μας αρκεί η μετριότητα, φτάνει πια, μην περιμένετε κανέναν πολιτικό ή οποιονδήποτε άλλο να το κάνει για εμάς. Δεν ξανά υποστηρίζουμε, με τα λεφτά από τον ιδρώτα μας η με την καρδιά μας, καμιά κουφάλα που χορταίνει με την πρόσχαρη χλιδή της επιφάνειας εις βάρος των άλλων, ας πούμε τέλος στη μετριότητα και στην προχειρότητα!
ΠΗΓΗ: Αφυπνιστικό e-mail της φίλης μου Αννούλας :)
Είμαι κορόϊδογιατί, δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι.
Είμαι κορόϊδο γιατί, ενώ οι χώροι άθλησης θα έπρεπε να μου παρέχονται δωρεάν από το δήμο, δέχομαι να πληρώνω από 6 έως 12 ευρώ για να παίξω μία ώρα ποδόσφαιρο (από 80 έως 120 ευρώ ανά ώρα) στα περίφημα 5Χ5 όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για προθέρμανση και η κατάσταση του τάπητα είναι κατά κανόνα άθλια. Τουλάχιστον τα 5Χ5 έχουν κάνει πλούσιους και τους φυσιοθεραπευτές καθώς οι μισοί και πλέον πελάτες τους προέρχονται από εκεί (διαστρέμματα, ρήξη χιαστού, κάκωση μηνίσκου κλπ, εξαιτίας της ακαταλληλότητας του χλοοτάπητα).
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να πληρώνω τον καφέ 3 και 4 ευρώ ενώ το κόστος του δεν υπερβαίνει τα 20 λεπτά (αισχροκέρδεια μέχρι και 2000 %). Κόβεται περίπου μία απόδειξη ανά τρεις καφέδες και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Μάλιστα οι ιδιοκτήτες και οι υπάλληλοι θεωρούν αυτονόητη τη συναίνεσή μας στη μη παροχή αποδείξεων σαν να κερδίζουμε κι εμείς από αυτή την ιστορία.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να πληρώνω το ποτό 6, 7, 8 ευρώ και βάλε, όσο περίπου κάνει το μπουκάλι στη χονδρική (1 μπουκάλι = 10-12 ποτά, αισχροκέρδεια από 500 % και πάνω). Και φυσικά πολύ συχνά τα ποτά είναι μπόμπες, σχεδόν ποτέ δεν κόβονται αποδείξεις και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Σε όλη την Ευρώπη η μπύρα κοστίζει 1 με 1,5 ευρώ και το ποτό 3 με 4. Εδώ το σαπουνόνερο που μας πουλάνε για μπύρα κοστίζει 5 με 6 ευρώ και η μπόμπα 7 με 8 (στα 8 ευρώ πωλείται συνήθως η σπέσιαλ μπόμπα). Και τα ενοίκια; Και η προστασία; Τα πρόστιμα; Αν δεν έβγαζε τέτοιο υπερκέρδος δε θα ήταν τόσο ψηλά τα ενοίκια, δε θα έρχονταν οι μπράβοι για προστασία, δε θα τους έριχναν απανωτά πρόστιμα από τους δήμους για να πάρουν κι αυτοί τη μίζα τους. Αλλά εγώ το κορόιδο φταίω που τα πληρώνω...
Είμαι κορόϊδο γιατί, δικαιούμαι δωρεάν παιδεία αλλά μετά το σχολείο αν δεν πάω στο φροντιστήριο δεν έχω ελπίδα να περάσω στο πανεπιστήμιο. Κοινώς, είμαι όλη την ημέρα στις αίθουσες για να μου διδάξουν αυτά που θα 'πρεπε να μου διδάσκουν σε μισή μέρα. Φυσικά με το αζημίωτο.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να πληρώνω διόδια για δρόμους που ευθύνονται για χιλιάδες ατυχήματα και εκατοντάδες νεκρούς.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να πληρώνω τους φόρους μου κανονικά ενώ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ!!!. Μάλιστα μας έχουν πείσει ότι αυτός που φοροδιαφεύγει (δεν κόβει αποδείξεις, δεν πληρώνει φόρους με διάφορα λογιστικά κόλπα, κ.ο.κ.) είναι μάγκας, καθιστώντας μας συνένοχους σε μια πρακτική που ωφελεί μόνο τους πολύ (αλλά πολύ) πλούσιους.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να με βομβαρδίζουν με παραπλανητικά γκάλοπ του τύπου: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον τάδε ή τον τάδε... Δηλαδή αν μας ρωτούσαν "Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Χίτλερ ή τον Μάο;", τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι οι μισοί Έλληνες είναι ναζιστές και οι άλλοι μισοί μαοϊστές.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι την πλύση εγκεφάλου από διάφορους βαλτούς (όπως Τράγκας, Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου και λοιποί πανελίστες) οι οποίοι δήθεν παίρνουν το μέρος του κόσμου αλλά τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονομεύουν πάντα κάθε συλλογική κίνηση αντίδρασης (οι διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους και ταλαιπωρούν τον κόσμο, οι σκουπιδιάρηδες που παίζουν με την υγεία μας, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, κ.ο.κ.) και οι οποίοι σε όλα τα σκάνδαλα που γίνονται τόσα χρόνια είναι οι πρώτοι που βγαίνουν και λένε ότι "δε θα βγάλουμε άκρη". Αυτή είναι η δουλειά τους και την κάνουν πολύ καλά και όταν στήνουν φαγοπότια όλοι μαζί και γλεντάνε, μας χλευάζουν και μας αποκαλούν κορόϊδα. Και έχουν δίκιο...
Είμαι κορόϊδο γιατί, ενώ τόσα χρόνια το πρόβλημα με τα βιβλία του δημοτικού είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με κακογραμμένα χαμηλότερου επιπέδου βιβλία, με παραπλανούσαν τόσο καιρό προκαλώντας σάλο με το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού για να συγκαλύψουν την οργανωμένη υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Είμαι κορόϊδο γιατί, στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (όπου το σκάνδαλο ήταν ότι ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και της γυναίκας του ήταν διεφθαρμένος) με έπεισαν ότι το σκάνδαλο ήταν τι ανωμαλία έκρυβε το περιβόητο DVD
Είμαι κορόϊδο γιατί, στο σκάνδαλο με τις παράνομες απαλλαγές με έπεισαν ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων είναι αυτή που έβαλε την υπόθεση στο αρχείο (για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των γιων βουλευτών, υπουργών, εφοπλιστών, βιομηχάνων και λοιπών φραγκάτων που με ταρίφα περίπου 20.000 ευρώ εξαγόρασαν τη στρατιωτική τους θητεία). Κι εμείς τα κορόιδα στέλνουμε τα παιδιά μας στα σύνορα να ταλαιπωρούνται και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα για να προστατέψουμε τελικά τα συμφέροντα όλων αυτών που πατρίδα τους είναι μόνο το χρήμα.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δίνω εξετάσεις στο Γυμνάσιο για να πάω στο Λύκειο (φροντιστήρια), στο Λύκειο για να περάσω στο Πανεπιστήμιο (εκεί να δεις φροντιστήρια), στο Πανεπιστήμιο για να πάρω πτυχίο (μέχρι πρότινος δωρεάν, με τον νόμο πλαίσιο θα τα σκάμε χοντρά), μετά δίνω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να διοριστώ (άντε πάλι φροντιστήριο). Κοινώς προσπαθώ συνέχεια να αποδείξω στους δασκάλους μου κατά πόσον αυτοί είναι καλοί δάσκαλοι.
Είμαι κορόϊδο γιατί, με έχουν πείσει ότι οι αιώνιοι φοιτητές επιβαρύνουν τα πανεπιστήμια ενώ στην πραγματικότητα αυτοί χάνουν όλα τους τα προνόμια μετά από περίπου 6 χρόνια φοίτησης (δηλαδή δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και πάσο) και δεν είναι παρά ένας αριθμός σε έναν κατάλογο. Στην ουσία θέλουν μελλοντικά να έχουν τη δυνατότητα να αποβάλλουν από τις σχολές φοιτητές που δεν είναι αρκετά υπάκουοι, που αντιδρούν απέναντι σε συμφέροντα, που ανήκουν σε παρατάξεις που δρουν αντίθετα προς τις βλέψεις καθηγητών κλπ, δηλαδή να καταργήσουν το πολιτικό και ιδεολογικό άσυλο των σπουδαστών και το δικαίωμά τους να εκφράζονται και να πολιτεύονται ελεύθερα.
Είμαι κορόϊδο γιατί, οι εθνοπροδότες που με κυβερνούν τόσα χρόνια όχι μόνο υποβαθμίζουν συστηματικά το επίπεδο της παιδείας μου (ξεκινώντας με το νόμο Αρσένη, συνεχίζοντας με τα απαράδεκτα βιβλία του δημοτικού και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με την αναθεώρηση του Άρθρου 16) αλλά με έχουν πείσει κιόλας ότι όλα αυτά γίνονται για την αναβάθμιση της παιδείας. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την υποβάθμιση της παιδείας και τη δημιουργία μιας άβουλης μάζας που ξέρει μόνο να αποστηθίζει και δεν προλαβαίνει να σκεφτεί και κατά συνέπεια να αντιδράσει όταν πλήττονται τα δικαιώματά της. Όλα αυτά γίνονται για την είσοδο των ιδιωτικών συμφερόντων στην παιδεία (αν πέσει το επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων τότε θα γίνουν ανταγωνιστικά τα ιδιωτικά κολέγια).
Είμαι κορόϊδο γιατί, με έχουν πείσει, μέσα από χρόνια προπαγάνδα, ότι ο συνδικαλισμός (δηλαδή το μοναδικό μέσο των εργαζομένων να προστατεύουν και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους) είναι κακό πράγμα και ότι οι συνδικαλιστές (δηλαδή αυτοί που έχουν εκλεγεί από τους συναδέλφους τους για να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους) είναι όλοι διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι. Λογικό πάντως να μας παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα αφού κανένα αφεντικό δε θέλει να βλέπει ενωμένους τους υπαλλήλους του γιατί αν του ζητήσουν τα αυτονόητα (δηλαδή ασφάλιση, επιδόματα, οκτάωρο, υπερωρίες) δε θα μπορέσει να κτίσει την αυθαίρετη βίλα του ούτε να πάρει το κότερο που έχει βάλει στο μάτι.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι να πληρώνω πανάκριβα το Ίντερνετ τη στιγμή που εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη (ακόμη και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ) το Ίντερνετ είναι δωρεάν για όλους και χρεώνονται μόνο οι συνδέσεις πολύ υψηλών ταχυτήτων.
Είμαι κορόϊδο γιατί, με έχουν πείσει ότι υπάρχει συναίνεση του κόσμου για την παρούσα κατάσταση. Κανείς δε μου λέει ότι γίνονται τουλάχιστον τρεις με τέσσερις διαδηλώσεις την εβδομάδα στο κέντρο της Αθήνας και όταν γίνονται απεργίες κανείς σχεδόν δεν αναφέρει τις διεκδικήσεις των απεργών παρά μόνο την ταλαιπωρία που θα προκαλέσει η απεργία. Η αποσιώπηση των διαδηλώσεων και η συγκάλυψη των αιτημάτων των απεργών αποκαλύπτει τον ρόλο ΟΛΩΝ των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι και το μερίδιο της ευθύνης τους για τα προβλήματα του κόσμου σε αυτό τον τόπο.
Είμαι κορόϊδο γιατί, δέχομαι αδιαμαρτύρητα να αισχροκερδούν οι βενζινοπώλες και το κράτος εις βάρος μου. Όλο το 2008 που ανέβαινε η τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως η Ευρωπαϊκή Ένωση ρύθμιζε το ευρώ ώστε να μην επηρεάζεται από την κρίση και η τιμή του πετρελαίου στα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη παρέμενε σταθερή. Μόνο στην Ελλάδα αυξανόταν η τιμή του ενώ συνεχίζουμε να πληρώνουμε χρυσάφι το πετρέλαιο ακόμα και τώρα που η τιμή του βαρελιού έχει πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα (κι εμείς εξακολουθούμε να πληρώνουμε τη βενζίνη σχεδόν 1 ευρώ το λίτρο).
Είμαι κορόϊδο γιατί, όταν καιγόταν όλη η Ελλάδα από τους συνήθεις θερινούς εμπρησμούς των καταπατητών δασικών εκτάσεων με έπεισαν ότι τις φωτιές τις έβαλαν κάποιοι άρρωστοι πυρομανείς, κάποιος ασύμμετρος εχθρός, μέχρι και οι γνωστοί-άγνωστοι των Εξαρχείων. Ούτε ένα χρόνο μετά γίνεται καταπάτηση των καμένων εκτάσεων τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στην Πάρνηθα από αυτούς που όλοι υποψιαζόμασταν ότι κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς. (Τουριστικές εγκαταστάσεις στην Πελοπόννησο, το εξ? αρχής παράνομο καζίνο στην Πάρνηθα επεκτείνεται, βίλες κτίζονται στην Πάρνηθα στη μέση του δάσους). Οι επιτροπές κατοίκων για την προστασία της Πάρνηθας που ανέβηκαν να διανυκτερεύσουν για να εμποδίσουν τις εργασίες σε εργοτάξια που χτίζουν βίλες σε προστατευμένες περιοχές βρήκαν απέναντί τους κλούβες των ΜΑΤ... Ποιος να 'στειλε άραγε τα ΜΑΤ; Ο άρρωστος πυρομανής, η ασύμμετρη απειλή, ή κάποιος μπαχαλάκιας των Εξαρχείων; Εγώ αν και κορόϊδο θα υποθέσω ότι τους έστειλε ο ιδιοκτήτης της βίλας.
Είμαι κορόϊδο γιατί, νομίζω ότι αυτοί που μετακινούνται με ελικόπτερα και ιδιωτικά τζετ νοιάζονται για την κατάσταση που επικρατεί στους ελληνικούς δρόμους...
Είμαι κορόϊδο γιατί, νομίζω ότι αυτοί που στέλνουν τα δικά τους παιδιά στα ιδιωτικά νοιάζονται για την κατάντια των δημόσιων σχολείων.
Είμαι κορόϊδο γιατί, πιστεύω ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα ολιγοπώλια (καρτέλ) που μαστίζουν την οικονομία μας και πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. Καρτέλ στο γάλα, καρτέλ στη βενζίνη, καρτέλ στα φρούτα, καρτέλ παντού. Τα αρχικά πρόστιμα μειώνονται συνήθως, οι τιμές παραμένουν υψηλές, ενώ στην πράξη δεν επιστρέφονται στους καταναλωτές τα χρήματα που έχουν χάσει (π.χ. με μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του προϊόντος ώστε να αντισταθμιστούν οι απώλειες που προκλήθηκαν).
Και ο κατάλογος αυτός μπορεί να συνεχίζεται για πάντα...
... άστα μωρέ, μήπως είμαι κορόϊδο γιατί ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ?!?
Σήμερα ημέρα Zeitgeist σε όλοκληρο τον πλανήτη. 345 Events ανα τον κόσμο, απο προβολές των ταινιών και συναυλίες, εως πάρτι και ειρηνικές υπέθριες εκδηλώσεις.
Αυτό που έχει ιδιαιτερη σημασια την σημερινη μέρα είναι το γεγονός οτι εκατομμύρια άνθρωποι θα ενωθούν με έναν σκοπό, την προώθηση της εσωτερικής μας αλλάγής σαν νοήμοντα όντα, φτάνουν πια οι διαιρέσεις, φτάνει πια ο ανταγωνισμός μεταξυ μας...αυτο ειναι το σημαντικο μήνυμα που προσπαθει να διαδωθει μέσα απο αυτη την παγκόσμια μέρα αφυπνησης και το ερώτημα είναι...μπορουν επιτέλους οι ανθρωποι να καταλάβουν οτι τους ενώνουν τόσα πολλά ωστε να αφήσουν πισω τις διαμάχες και τον ανταγωνισμό;
Όταν καταλάβουμε πόσα είναι αυτά που μας ενώνουν τότε τίποτα πια δεν θα μπορεί να μας κάνει να ζούμε ανταγωνιστικά ο ένας απέναντι στον άλλο...θα έχουμε γίνει πραγματικοί συνταξιδιώτες στο ταξίδι της ζωής.
To "Wear Sunscreen" είναι το κοινό όνομα ενός δοκιμίου, (στην πραγματικότητα ονομάζεται "Advice, like youth, probably just wasted on the young""), γραμμένο από την Μαίρη Schmich και δημοσιευθηκε στην σαν μια στήλη για την Chicago Tribune το 1997.
Η πιο δημοφιλής και η πιο γνωστή μορφή του δοκιμίου είναι η επιτυχημένη μουσική version του, που κυκλοφόρησε σε Single το 1999, απο τον Baz Luhrmann.
Πάρα πολύ καλό, αγγίζει καρδιές.
Ευχαριστώ την φίλη μου Νικιάννα για την επιμόρφωση :)
Οι γαλαξίες, οι ήλιοι, οι πλανήτες, τα κοσμικά σώματα, ο ουρανός, η θάλασσα, τα βουνά, τα δεντρά, τα φυτά, τα ζώα, τα έντομα, οι πέτρες, το φως, ο ήχος, ο αέρας, τα ψάρια, τα ποντίκια, το χαρτί, τα computer, οι ψηφιακές πληροφορίες, τα pulsars, τα νεφελώματα, τα υγρά, το κρασί, τα φρούτα, το φαγητό, τα μόρια, τα άτομα, ο καφές, το λαδί, ο χρυσός, τα διαμάντια, το νερό, οι τρίχες, οι υπερκαινοφανής, τα λιοντάρια, τα κύτταρα, τα άνθη, τα κουκούτσια, οι αστραπές, οι τυφώνες, η άμμος, κι ο άνθρωπος....
Όλα είναι φτιαγμένα από τα ίδια υλικά... αλλά ο άνθρωπος κοιτάει τις αντιθέσεις, ψάχνει διαρκώς να βρει τι τον ξεχωρίζει από όλα τα άλλα κι απ’ όλους τους άλλους, είμαστε εγωιστές, ψάχνουμε διαρκώς να βρούμε αυτά που μας διαχωρίζουν, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνότητα, το χρήμα, κι όχι απλώς τα ψάχνουμε αλλά όταν τα βρούμε ή κάποιος μας τα «δείξει» εμείς με φανατικό τρόπο τα υποστηρίζουμε...σε αυτόν τον μικρόκοσμο που κάποιοι σοφοί κατασκεύασαν και συνειδητά διαμόρφωσαν, μάθανε σε όλους μας πως να διαχωρίζουμε τον εαυτό μας από την φύση...από τα πάντα, ακόμα κι από τους άλλους ανθρώπους, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να είμαστε καλά εμείς, αυτό για το οποίο πολεμάμε να είναι δίκαιο για εμάς, οι πράξεις μας να αφορούν μόνο το δικό μας κάλο, αυτό που καταλαβαίνουμε να είναι υποπροϊόν κατήχησης κι όχι εσωτερικής αναζήτησης... γιατί είναι πιο εύκολο να μας το πει ένας δάσκαλος, ένας αρχηγός...αρκεί να μην το ανακαλύψουμε εμείς οι ίδιοι, να μην έχουμε αυτή την ευθύνη.
Αυτός ο διαχωρισμός, στα πάντα...δεν ισχύει στην φύση...το κάθε τι επηρεάζει τα πάντα...και το καθένα χρειάζεται τα πάντα...μόνο στις δικές μας διδαχές υπάρχει ο διαχωρισμός, στην δική μας φτιαχτή από εξωτερικούς παράγοντες αντίληψη για το τι πραγματικά είναι....λες και παντού οι άνθρωποι δεν πονάνε με τον ίδιο τρόπο, δεν κλαίνε, δεν φοβούνται όπως κι υπόλοιποι, δεν νιώθουν την αδικιά, δεν χαμογελούν όπως οι υπόλοιποι, δεν έχουν τις ίδιες ακριβώς ανάγκες κι αγωνίες ...είναι άλλοι αυτοί, έχουν άλλοι εθνότητα...πιστεύουν σε άλλον θεό, δεν έχουνε όλοι μια μάνα; ένα πατέρα; μόνο εμείς έχουμε; ...είναι εύκολο να διαχωρίζουμε τα πάντα, είναι εύκολο να είμαστε υπεύθυνοι για κάτι που αφορά τον μικρόκοσμο μας, δεν είναι όμως εύκολο να έχουμε ένα γενικότερο αίσθημα ευθύνης..., για όλους και προς τα πάντα...γιατί, όταν αισθανθούμε αυτή την ευθύνη θα αρχίσει να μας ενοχλεί που ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο θάνατος, ο πόνος, η μιζέρια, η κακουχία, η βια και η δυστυχία είναι πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά στις ζωές όλων τον ανθρώπινων όντων...αλλά εμείς μάθαμε να ζούμε με την ιδέα ότι δεν ευθυνόμαστε για αυτό, άρα δεν χρειάζεται να κάνουμε και τίποτα για αυτό... Δεν είμαστε υπεύθυνοι εμείς όταν πεθαίνουν τα παιδιά κάποιου άλλου σε μια μακρινή χώρα...έτσι μάθαμε...αυτό διδαχτήκαμε να πιστεύουμε...και αυτή η κατάσταση δεν αλλάζει γιατί δεν κάναμε ποτέ μια απλή ερώτηση στον εαυτό μας....γιατί δεν αλλάζουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης που επικρατεί εδώ και χιλιετίες; ρωτήστε τον εαυτό σας...γιατί δεν αλλάζω; ρωτήστε τον εαυτό σας, πόλεμο; πόνο; θυμό; θλίψη; διαχωρισμό; αυτό θέλω; ή είμαστε τόσο βολεμένοι καλύπτοντας τις επιφανειακές μας ανάγκες ώστε να αδιαφορούμε αν τα παιδιά μας αύριο δολοφονηθούν εξαιτίας των διαχωρισμών, κι αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε μάλλον δεν τα αγαπάμε όσο νομίζαμε τελικά... όσο αρνούμαστε να απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση...γιατί δεν αλλάζω; το αποτέλεσμα θα είναι πάντα το ίδιο, αυτό που ο άνθρωπος βιώνει εδώ και χιλιάδες χρόνια...να καταστρέφει τον ίδιο ...και τα πάντα γύρω του.
Άλλο ένα χτύπημα του κατεστημένου συστήματος ενάντια στο διαδίκτυο, αυτή τη φορά εδώ, στη γειτονία μας, για την ακρίβεια στην Μεγάλη Βρετανία.
Η βρετανίδα Γραμματέας Πολιτισμού, Andy Burnham, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η χώρα θα προχωρήσει σε μεγαλύτερο βαθμό ελέγχου της on-line περιήγησης, ιδιαίτερα για τα παιδιά. Σύμφωνα με το νέο προτεινόμενο καθεστώς, ιστοσελίδες θα πρέπει να αξιολογούνται σύμφωνα με ένα εθνικό σύστημα, που θα εκπονηθεί και θα προειδοποιούν τους επισκέπτες για το περιεχόμενο του site καθώς και τον κίνδυνο που θέτει για ανήλικα παιδιά. Ο υπουργός πρότεινε ένα σύστημα βαθμολόγησης παρόμοιο με εκείνα που χρησιμοποιούνται από διάφορους χώρους που καθορίζουν την ποιότητα του βίντεο ή εικόνας.
Σε παλαιότερο post είχα γράψει για την σημασία της ουδετερότητας του δικτύου, καθώς στην εποχή που ζούμε λιγοστεύουν όλο και πιο πολύ οι πραγματικά αντικειμενικές πηγές πληροφόρησης, το διαδίκτυο αναδεικνύεται στη μοναδική, ίσως, πηγή ουσιώδους και πολυποίκιλης ενημέρωσης…και αυτό αποτελεί μεγάλο αγκάθι στο πλευρό των κατεστημένων μέσων ενημέρωσης και ιδιαιτέρως της τηλεόρασης. Κάτι τέτοιο είναι λογικό να μην αρέσει καθόλου στους κολοσσούς που κυβερνούν τα media. Έτσι λοιπόν χρησιμοποιώντας για ακόμη μια φορά ότι πιο αθώο και άγνο έχει να προτάξει η κοινωνία, τα ίδια της τα παιδιά, αρχίζει να απλώνει τα πλοκάμια της για τον έλεγχο του διαδικτύου με αυτόν τον φαινομενικά αθώο λόγο. Η ουδετερότητα του δικτύου, κοινώς του Internet, μας αφορά όλους κι όχι μόνο αυτούς που λόγο της δουλειάς ή των χόμπι τους συνδέονται άμεσα με αυτό.
Κρίμα που αυτόν τον αυστηρό έλεγχο δεν τον υιοθετούν τα προηγμένα κράτη για να συγκρατήσουν λιγάκι την σαβούρα των ΜΜΕ και ειδικότερα της τηλεόρασης που έχει καταντήσει τουλάχιστον αηδιαστική, εκτός μερικών εξαιρέσεων που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Εμείς δεν προλαβαίνουμε βέβαια να ασχοληθούμε με αυτά τα πράγματα, έχουμε διαδηλώσεις, ανασχηματισμούς, δημοσκοπήσεις... α! ξέχασα έχουμε και το διαφανές περιτύλιγμα με τις φουσκάλες που κάνουν τσουκου. ΈΛΕΟΣ!
Ο Dick Hoyt είναι ένας συνταξιούχος του Αμερικανικού στρατού, ζει στην πόλη Holland της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α. και είναι σήμερα 68 ετών. Πριν από 46 χρόνια η σύζυγός του Judy έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι που το ονόμασαν Rick. Η γέννα ήταν δύσκολη καθώς ο ομφάλιος λώρος είχε μπλεχτεί γύρω από το λαιμό του εμβρύου σταματώντας την αιμάτωση του εγκεφάλου τα πρώτα κρίσιμα λεπτά της ζωής του. Τελικά o Rick έζησε αλλά όπως είπαν αργότερα οι γιατροί στους γονείς του δεν θα μπορούσε ποτέ ούτε να περπατήσει, ούτε να μιλήσει. Η ολιγόλεπτη αυτή στέρηση του οξυγόνου κατέστρεψε το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση των άκρων και της ομιλίας. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ελέγχει τις κινήσεις του κεφαλιού. Οι γιατροί τους πρότειναν να βάλουν το Rick σε ένα ειδικό ιατρικό κέντρο για παιδιά με τέτοια προβλήματα όπου θα τύχει της καλύτερης δυνατής φροντίδας. Τότε ο Rick ήταν 9 μηνών. Οι Hoyt ήταν κατηγορηματικοί. Τα ματάκια του Rick ακολουθούσαν τις κινήσεις τους μέσα στο δωμάτιο. Δεν μπορούσαν να αποδεχθούν ότι το παιδί τους θα έμενε για πάντα "φυτό". Πήραν την απόφαση να μεγαλώσουν τον Rick μαζί με τ' αδέλφια του σαν ένα φυσιολογικό παιδί. Όταν ο Rick ήταν 11 ετών τον πήγαν στο Πολυτεχνείο του Tufts University στη Βοστόνη και ζήτησαν από τους μηχανικούς μήπως υπάρχει κάποιος τρόπος να βοηθήσουν το παιδί να επικοινωνεί. Μόλις ο επικεφαλής καθηγητής είδε το παιδί, τους είπε: "Αδύνατον. Ο εγκέφαλος ενός τέτοιου παιδιού δεν μπορεί να δεχθεί τίποτε!" "Σας παρακαλώ, μιλήστε του." Είπε ο Dick. "Πείτε του κάτι. Πείτε του ένα αστείο!" Ο καθηγητής είπε στον Rick ένα ανέκδοτο και ο Rick γέλασε. Λίγους μήνες αργότερα οι μηχανικοί του Tufts έφτιαξαν ένα σύστημα με το οποίο ο Rick με διάφορες κινήσεις του κεφαλιού μετακινούσε ένα κέρσορα, επιλέγοντας γράμματα και σχημάτιζε λέξεις στην οθόνη ενός υπολογιστή.
Αυτό ήταν! Το παιδί άρχισε να επικοινωνεί. Η πρώτη φράση που έγραψε στον υπολογιστή ήταν: "GO BRUINS". Είναι μια έκφραση των Αμερικανών για να ενθαρρύνουν την ομάδα τους. Bruins είναι η ομάδα χόκεϊ της Βοστόνης. Έτσι το παιδί έδειξε μια σαφή προτίμηση προς τον αθλητισμό. Αργότερα πήγε στο σχολείο. Όταν ήταν 15 ετών ένας συμμαθητής του τραυματίστηκε σε τροχαίο και το σχολείο οργάνωσε έναν αγώνα δρόμου 8 χιλιομέτρων προς τιμήν του. Όταν ο Rick γύρισε στο σπίτι είπε στον πατέρα του: "Μπαμπά θέλω να τρέξουμε για τον Στιβ". Ο Dick σάστισε Πως ένα "γουρουνόπουλο", όπως συνήθιζε να λέει για τον εαυτό του, που δεν έτρεξε ποτέ πάνω από ένα χιλιόμετρο συνεχόμενο, θα έσπρωχνε ένα αναπηρικό καροτσάκι για 8 χιλιόμετρα; Το δοκίμασε. Και τα κατάφεραν. Μετά ο Dick ήταν "παράλυτος" για δυο βδομάδες. Ο Rick είπε στον πατέρα του: "Μπαμπά, όταν τρέχαμε, ένοιωθα ότι δεν είμαι πια παράλυτος. Ένοιωθα να τρέχω κι εγώ μαζί σου! " Αυτή η μέρα άλλαξε την ζωή των Hoyt για πάντα. Ο Dick δάκρυσε. Αποφάσισε να τρέχει μαζί με το γιο του όσο πιο συχνά μπορούσε. Άρχισαν εντατική προπόνηση και 2 χρόνια αργότερα ήταν έτοιμοι για το μεγάλο αθλητικό γεγονός. Τον Μαραθώνιο της Βοστόνης του 1979. Δεν κατάφεραν να πάρουν επίσημη συμμετοχή αλλά έτρεξαν και τερμάτισαν! Τα επόμενα χρόνια πήραν και επίσημη συμμετοχή. Η επόμενη πρόκληση ήταν το τρίαθλο. Ένα αγώνισμα συνδυασμός από τρέξιμο, ποδηλασία και κολύμπι. Οι Ολυμπιακές αποστάσεις για το τρίαθλο είναι: τρέξιμο 10 χλμ., ποδηλασία 40χλμ. και κολύμπι 1.5 χλμ. Ο Dick αποφάσισε να το δοκιμάσει κι αυτό. Και τα κατάφερε. Και όσο ο Dick ανέβαζε τον πήχη και δοκίμαζε πιο δύσκολες διοργανώσεις, τόσο ο Rick ένιωθε λιγότερο την τετραπληγία του. Γίνονται πολλές διοργανώσεις τρίαθλου ανά τον κόσμο σε διάφορες αποστάσεις. Η κορυφαία όμως δοκιμασία για υπεραθλητές ψυχής είναι το λεγόμενο Ironman τρίαθλο που διεξάγεται στη Χαβάη. 3,8 χλμ. κολύμπι, Μαραθώνιος (42.195μ. τρέξιμο) και 180 χλμ. ποδηλασία! Μια δοκιμασία 15 ωρών για σώμα και ψυχή γι αυτούς που αποδεικνύουν ότι η θέληση μπορεί να νικήσει την σωματική εξάντληση.
Ο Dick το επιχείρησε 6 φορές. Και τερμάτισε και τις 6! Μεταφέροντας πάντα τον γιο του, Rick. Κολύμπησε 3,8 χλμ. σέρνοντας μια φουσκωτή βάρκα μέσα στην οποία ήταν ο Rick, έτρεξε 42 χλμ. σπρώχνοντας το αναπηρικό καροτσάκι του Rick και ποδηλατούσε για 180 χλμ. κουβαλώντας και τον Rick. Κάτι που πολλοί αθλητές δεν καταφέρνουν ούτε μόνοι τους. Από το 1979 που συμμετείχαν στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, ο Dick και ο Rick Hoyt (Team Hoyt) συμμετείχαν σε 958 αθλητικά γεγονότα μεταξύ των οποίων 224 τρίαθλον, 6 Ironman τρίαθλον, 65 Μαραθώνιους, τους 25 στη Βοστόνη και 20 δίαθλα με ένα απ' αυτά το1992, να διασχίζουν τις Ην. Πολιτείες από Βορρά προς Νότο τρέχοντας και ποδηλατόντας για 45 μέρες καλύπτοντας 5.976 χλμ! Πέρυσι σε ηλικία 67 ετών ο Dick και 45 ο Rick τερμάτισαν για 25η φορά στον Μαραθώνιο της Βοστόνης, στην 5.083η θέση μεταξύ 10.000 αθλητών. Το 1992 τερμάτισαν με χρόνο 2 ώρες και 40 λεπτά, 35 λεπτά πάνω από το παγκόσμιο ρεκόρ. Τότε κάποιοι παρότρυναν τον Dick να τρέξει μόνος του μια και ήταν σίγουρο ότι θα κατέγραφε χρόνο μέσα στους καλύτερους του κόσμου. Η απάντηση του Dick ήταν άμεση και μονολεκτική. ΟΧΙ. Τρέχω για να αισθάνεται καλύτερα ο γιος μου και όχι για το ρεκόρ.
Ο Rick κατάφερε να κερδίσει μια θέση στο πανεπιστήμιο και όταν αποφοίτησε δέχθηκε την πρόταση του πανεπιστημίου για να εργαστεί στις υπηρεσίες του, όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα. Ο Dick ανακηρύχθηκε ο ΠΑΤΕΡΑΣ του αιώνα και συνεχίζει να λαμβάνει μέρος σε μαραθώνιους και τρίαθλα όποτε οι υποχρεώσεις του Rick το επιτρέπουν. Πρόσφατα σε μια τηλεοπτική συνέντευξη των Hoyt ρώτησαν τον Rick, μετά απ' όλα αυτά τι δώρο θα ήθελε να κάνει στον πατέρα του. Ο Rick έγραψε στον υπολογιστή: "Θα ήθελα, έστω και για μία φορά, να καθίσει ο πατέρας μου στο καροτσάκι και να τον σπρώχνω εγώ."
Μια εξαιρετική ιδέα απο την οποία καταλαβαίνουμε αμέσως την δύναμη που κρύβει μέσα της η ενότητα του κόσμου σε ένα κοινό στόχο. Δείτε το video και μετά διαβάστε περισσότερα εδώ
Αγαπητοί κατέχοντες την εξουσία, και εσείς παιδιά τούτης της κοινωνίας δεν είστε;
Πότε επιτέλους θα καταλάβετε ότι όσο εσείς δεν αλλάζετε τόσο η κοινωνία θα σας γυρίζει την πλάτη!
Πότε θα αντιληφθείτε πως όλα αυτά τα χρόνια σήψης θα γυρίσουν πίσω σαν μπούμερανγκ από τα ίδια σας τα παιδιά, αυτά που δεν μεγαλώσανε όπως εσείς σε κλειστές, απληροφόρητες κοινωνίες; Που δεν θέλουν να μεγαλώσουν με το πρότυπο του δημοσίου υπαλλήλου που εσείς τους προβάλετε ως σίγουρη και ασφαλή δουλειά!
Που αντιλαμβάνονται ότι τα παλιότερα και καθιερωμένα από εσάς, ξεπερασμένα συστήματα εξουσίας δεν μπορούν να λειτουργούν στη εποχή τους!
Που καταλαβαίνουν ότι ο κόσμος μας βασίζεται σε συμβιωτικά πρότυπα και όχι σε ατομικά!
Που αντιλαμβάνονται αντίθετα με σας ότι αν χαθεί το οξυγόνο από τον πλανήτη θα επηρεαστούν οι πάντες, ακόμα κι εκείνοι που μένουν σε μεγάλα σπίτια και ταξιδεύουν τις θάλασσες με τα πολυτελή τους γιοτ!
Τα παιδιά σας δεν θέλουν τον ανταγωνισμό μεταξύ, αδελφών, φίλων, μανάδων ,μπαμπάδων, δασκάλων, καθηγητών, εργολάβων, εμπόρων, ομάδων....Θέλουν τη συνεργασία τους!
Τα παιδιά σας δεν θέλουν να ζουν σε ένα κόσμο που το χρήμα κυβερνάει τα πάντα στη ζωή τους από τη μέρα που γεννιούνται έως τη μέρα που θα πεθάνουν!
Δεν θέλουν να χάνουν την ανθρώπινη τους ανάγκη για γνώση μέσα από το άθλιο παιδαγωγικό σύστημα που κάποιοι δημιούργησαν πριν 100 και βάλε χρόνια, σχετικό τότε ,άσχετο τώρα!
Δεν θέλουν να λειτουργεί η κοινωνία με βάση το προσωπικό κέρδος και τον τυφλό, ανήθικο ανταγωνισμό!
Θέλουν να σπουδάσουν τέχνες και επιστήμες όχι όμως για να τα κονομήσουν όπως παλιά μαθαίνατε εσείς, αλλά για να δημιουργήσουν!
Αηδιάσουν όταν σε έρευνες που γίνονται, ακούν πως όλοι τους λένε ψέματα και πρώτα από όλους εσείς!
Αναζητούν διέξοδο απο το αδιέξοδο των ναρκωτικών που εσείς διακινείτε!
Σιχαίνονται την βια αλλά γνωρίζοντας μόνο αυτήν, που εσείς για χάρη του κέρδους, τους προβάλετε καθημερινά απο τα ΜΜΕ, την αναζητούν σε κάθε ευκαιρία!
Παραβαίνουν τους νόμους που εσείς, οι δημιουργοί τους, πρώτοι παραβιάζετε!
Δεν θέλουν να ζουν σε έναν κόσμο που το μεγαλύτερο αγαθό, η ελευθερία, είναι μόνο ελευθερία στα χαρτιά!
Αντίθετα με εσάς που η ζωή των ανθρώπων έχει αξία μόνο όταν κάποιος δουλεύει για να παίρνει δάνεια και να αγοράζει άχρηστα πράγματα, για αυτούς η ζωή έχει αξία ακόμα και για εκείνους που δεν δουλεύουν και δεν τα αγοράζουν!
Τα παιδιά σας είναι πια 15, 20, 30...χρονών κι όμως ακόμα ζουν σε αυτή την κοινωνία όπου εσείς ορίζετε πως θα λειτουργούν τα πράγματα, αλλά γνωρίζουν πόσο κακοί διαχειριστές είστε.
Στην εποχή μας που το χρηματο-οικονομικό σύστημα είναι άσχετο και το μόνο που κάνει είναι να εξυπηρετεί τους ελάχιστους, εσείς ακόμα θέλετε εργάτες, ανθρώπους που με τον μόχθο τους, είναι εκείνοι που δημιουργούν τα πάντα.
Στην εποχή μας όπου η τεχνολογία έχει φτάσει σε τέτοια σημεία ώστε να μην βλάπτουμε τον πλανήτη, να υπάρχει φαγητό για όλους, να υπάρχει ολοκάθαρη ενέργεια να υπάρχουν τα πάντα για τους πάντες, εσείς φοβάστε μήπως κάτι αλλάξει, μήπως τα κατεστημένα συστήματα που δημιουργήθηκαν αιώνες πριν, πάψουν να λειτουργούν.
Η ιδέα και μόνο ότι εσείς οι ίδιοι, αλλά και οι ιδέες σας, είσαστε πια πεπερασμένοι, σας φοβίζει όσο τίποτε άλλο.
Για αυτό το λόγο, εσείς που ελέγχετε αυτό το παρωχημένο σύστημα, πρέπει να κάνετε ότι περνά από το χέρι σας για να φοβίσετε και τους υπόλοιπους, ακόμα και αν για να γίνει αυτό θα πρέπει να στιγματιστούν άνθρωποι για την υπόλοιπη ζωή τους ή ακόμα και να πεθάνουν τα παιδιά των άλλων, αρκεί να μην αλλάξει τίποτα...αρκεί να μην αλλάξετε εσείς....
Η αλλαγή δεν ξεκινάει από τον βαρύγδουπο λόγο ενός πολιτικού, ούτε με το να γράφεται με μεγάλα γράμματα σε τεράστια ταμπλόιντ! Η αλλαγή γεννιέται και ξεκινάει από την καρδιά μας και παίρνει σάρκα και οστά όταν χρησιμοποιήσουμε μυαλό μας.
Τα παιδιά σας θα αλλάξουν τα παρωχημένα συστήματα που δεν καταφέρατε να αλλάξετε εσείς.
Εσείς κύριοι που κυβερνάτε επί αιώνες με τον ίδιο τρόπο τούτο τον κόσμο, θα γραφτείτε στη ιστορία σαν οι πιο ανόητοι άνθρωποι που υπήρξανε ποτέ.
Για εσάς δεν θα γραφτούν τραγούδια και ποιήματα που θα υμνούν τα κατορθώματα σας από τις μελλοντικές γενιές.
Και τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους, θα γελούν με το πόσο αφελείς και αυτοκαταστροφικοί υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια οι παππούδες τους.
Μπορείτε όμως να αλλάξετε τα πράγματα από τώρα, ελάτε μην φοβάστε...θα σας βοηθήσουμε εμείς...τα παιδιά σας.
Κι εκεί που η υπόθεση του Βα(λ)τοπεδίου κόντευε να τινάξει στο αέρα όλον τον πολιτικό κόσμο-και κυρίως τη συμπολίτευση-ένα γεγονός που σε άλλες περιπτώσεις απασχολούσε μεν, όχι τόσο πολύ δε την ειδησεογραφία, αυτή τη φορά ΞΑΦΝΙΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ!!! Μία ακόμα ΑΠΟΛΥΤΑ ΦΑΥΛΗ Ελληνική "κυβέρνηση" έριξε πάλι στη μάχη για τη διάσωσή της, τους γνωστούς ταραξίες που η ίδια με τηλεκοντρόλ κατευθύνει, ώστε να στρέψει τα κανάλια και την κοινή γνώμη σε άλλο "φλέγον" θέμα. Και φυσικά αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει με κάτι υποτονικό. Έτσι, προτίμησε να κάψει στην κυριολεξία όλη τη χώρα (και τις περιουσίες των ανυποψίαστων πολιτών που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα), προκειμένου να φύγει από την ατζέντα η σκανδαλάρα του Ελληνικού Κοινοβουλίου και της Ελλαδικής Εκκλησίας, σε συνεργασία πάντα με τους "αδιάφθορους" δικαστές, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, νομάρχες, δήμαρχους και κοινοτάρχες, αλλά και τους πάντα εμπλεκόμενους επιτυχημένους! επιχειρηματίες (εδώ κτηματομεσίτες). ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΣΟ ΜΑΣΑΤΕ ΕΣΕΙΣ.....ΚΑΙ ΤΙ..... Θα περιμένουμε να δούμε πόσες μέρες θα διατηρήσει η κυβέρνηση την αναρχία προκειμένου να κλείσει η υπόθεση αθόρυβα!, αλλά και πόσες μέρες θα τους κάνετε αβάντα εσείς οι δημοσιογράφοι. Έρχονται και Χριστούγεννα, θ' αρχίσετε να προβάλλετε τη θαλπωρή των γιορτών και μην τον είδατε τον Παναή (όπου Παναής όλοι οι απατεώνες που είναι μπλεγμένοι στο παρόν σκάνδαλο). Τί σύμπτωση αλήθεια να ξεσπάσουν ταραχές τώρα που κλείνει η εξεταστική και θα τεθεί το θέμα αν θα συσταθεί η προανακριτική. ΔΕΝ θα συσταθεί, το ξέρουμε. Το ξέρουμε από την αρχή. Αυτό που δεν ξέρουμε (ακόμα) είναι αν θα είστε συνένοχοι σ' αυτό εσείς οι δημοσιογράφοι. Προσέξτε μόνο, γιατί δεν έχετε υπολογίσει τη δύναμη του διαδικτύου στη διάδοση ιδεών και ειδήσεων. Δεν σας έχουμε ανάγκη για να ενημερωθούμε, ούτε για να επικοινωνούμε μεταξύ μας οι σκεπτόμενοι πολίτες.
ΑΙΣΧΟΣ! Θυσιάστηκε η ζωή ενός παιδιού για να γλιτώσουν οι βρομιάρηδες οι πολιτικοί και το παπαδαριό κι εσείς παίζετε το παιχνίδι τους. Δεν έχουμε ξεχάσει ούτε τον Ζαχόπουλο, ούτε το Γιοσάκη (παπάς!), τη Μπουρμπούλια, την Αντ.Ηλία, το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, αλλά ούτε και το σκάνδαλο της Κρήτης που αφορά την παρεμπόδιση ίδρυσης Δικαστικών Μεγάρων και σε άλλους νομούς εκτός Χανίων, που κάνετε πως δεν το ξέρετε.... Η επιστολή αυτή στάλθηκε σήμερα στις πρωινές εκπομπές ANT1, MEGA, ALPHA, καθώς και στο AL TSANTIRI. Τη δημοσιεύω κι εδώ για να μην τρώμε κουτόχορτο πια. Είναι γνωστές οι μέθοδοι πλέον κι εμείς ΔΕΝ είμαστε ηλίθιοι.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------- Τώρα θέλω να συμπληρώσω κάποιες δικές μου σκέψεις.
Καταρχήν η χρησιμοποίηση του φόβου, της αναταραχής και της τεχνητής τρομοκρατίας είναι γνωστά ανά τον κόσμο μέσα επηρεασμού και γαλούχησης της σκέψης των πολιτών από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Πρόσφατο παράδειγμα έχουμε την ανάδειξη του Νικολά Σαρκοζί στον προεδρικό θώκο της Γαλλίας αμέσως μετά την "επιτυχημένη διαχείριση" των εξεγερμένων μεταναστών στο Παρίσι, άλλο παράδειγμα η δύναμη και οι διευρυμένες εξουσίες που δόθηκαν στην κυβέρνηση Μπους και προσωπικά στον ίδιο αμέσως μετά την πτώση των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη.
Δυστυχώς τα κανάλια και τα ΜΜΕ γενικότερα, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αναφέρουν τέτοιου είδους σκέψεις στον αέρα.
Εμείς οι Έλληνες είμαστε συναισθηματικός λαός και αυτό μας κάνει πιο ευάλωτους σε τέτοιου είδους μέσα χειραγώγησης. Επίσης, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε αν ξεκινώντας τελικά μια εξέγερση, βοηθάμε αυτούς που έχουν συμφέρον από κάτι τέτοιο να ολοκληρώσουν το αρχικό τους σχέδιο;
Τα παιδιά δεν το γνωρίζουν αυτό και δεν πρέπει να περιμένουμε από εκείνα να το γνωρίζουν, είμαι όμως σίγουρος πως θα ήθελαν, οι γονείς τους να το γνώριζαν.
Εδώ δεν πρόκειται για ένα τυχαίο συμβάν, κάτι άλλο συμβαίνει!
Επιστέφοντας στο σπίτι σήμερα διέκρινα φόβο στα πρόσωπα των ανθρώπων που κυκλοφορούσαν στο δρόμο, καχυποψία στη ματιά τους...αυτό θέλουμε; εκεί καταντήσαμε; αυτό μπορεί να το θέλουν εκείνοι που ορίζουν τις μάζες και τις θέλουν ακριβώς έτσι, ΜΑΖΕΣ! Εμείς δεν θέλουμε να είμαστε έτσι και ο μόνος τρόπος να το αλλάξουμε αυτό είναι να πάψουμε να λειτουργούμε αμιγώς συναισθηματικά αλλά να χρησιμοποιήσουμε λίγο και την λογική μας.
Το μεγαλύτερο κρίμα μέσα σε όλα αυτά είναι οτι πάντα την πληρώνει κάποιος αθώος και ποτέ οι πραγματικά ένοχοι.
Κρίμα για τον Αλέξανδρο και την οικογένεια του...κρίμα, σκεφτείτε το όμως λίγο...κρίμα και για τους 11000 αθώους των δίδυμων πύργων, κρίμα και για τους εκατοντάδες χιλιάδες αθώους ιρακινούς, όλοι αυτοί πέθαναν για να έρθει εις πέρας, με την υποστήριξη ενός συνθηματικά φορτισμένου αμερικανικού λαού, η αποστολή της κυβέρνησης τους.
Η δικιά μας κυβέρνηση τι αποστολή μπορεί να έχει...σκεφτείτε το.
*Ευχαρίστως θα σας δώσω το όνομα του κατόπιν επικοινωνίας.
Banking System for dummies - Τραπεζικό σύστημα για αρχάριους
Επειδή πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν πως ακριβώς δουλεύει το τραπεζικό σύστημα, βρήκα αυτα τα video στο youtube (στα αγγλικά) που εξηγούν με απλό τρόπο (καρτουνίστικο) τι ακριβώς συμβαίνει.
Τέλος, βλέποντας όλα αυτα μπορεί επιτέλους να καταλάβετε γιατι συμβαίνει σήμερα αυτή η παγκόσμια οικονομική κρίση και γιατι στην τελευταία συνάντηση τους οι G20 (οι μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη) δεν συμφώνησαν σε τίποτα εκτός απο ένα πράγμα... ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (WORLD BANK) και στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ (IMF)
Ψάχτε το λιγάκι...τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως παρουσιάζονται απο τα ΜΜΕ.
Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.
Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.
Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.
Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του.
Διαβάζοντας προσεκτικά αυτά που γράφει ο φίλος Μανώλης Ανδριωτάκης στο άρθρο του – Το ακαριαίο Ιστολογείν – θέλω να συμπληρώσω και να σχολιάσω τα εξής:
Λέει ο Μανώλης : «μια βιαστική ανάγνωση είναι συχνά ικανή να παρασύρει δεκάδες χρήστες σε διαμαρτυρίες, ύβρεις, επιβραβεύσεις κ.λπ. Νομίζω ότι τελικά ο παραλληλισμός των μπλογκ με τα ποδοσφαιρικά γήπεδα είναι πολύ ακριβής.»
Το ίδιο θέμα έθιξα κι εγώ πριν από 10 μήνες περίπου στο πόστ μου - Η Ελληνική Μπλογκόσφαιρα μου θυμίζει τον στρατό -, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο σχολιάζουν οι bloggers λέω «Μα που είμαστε στο σχολείο; Ή στον στρατό; Εκεί που είναι σύνηθες το φαινόμενο των μπηχτών ή της απαξίωσης κάποιου άλλου για να φανούμε εμείς πιο έξυπνοι η πιο μάγκες.», και βέβαια είναι για γέλια (ή για κλάματα) ότι το πρώτο σχόλιο που δέχεται το ποστ μου τότε αποδεικνύει ακριβώς αυτό το οποίο προσπαθούσα να βάλω ως θέμα προς συζήτηση.
Λέει ένας γνωστός και παλιός μπλόγκερ σχολιάζοντας (χωρίς να με γνωρίζει και χωρίς να έχει διαβάσει αυτά που λέω στο ποστ), «Καλά, δεν είναι ανατριχιαστική η ιδέα αυτές τις πίπες να τις έχει γράψει όντως κάποιος 20ρης, σκάρτος 30ρης και όχι κάποια δημοσιογράφος undercover?», και με αυτό τελειώνει η συνεισφορά του στην κουβέντα που προσπάθησα τότε να ανοίξω.
Όντως λοιπόν αποδεικνύεται ότι αυτοί που διαβάζουν ένα ποστ, πρωτίστως θέλουν να πουν αυτό που αυτοί θέλουν να πουν, ανεξάρτητα απ’ το αν το έχουν διαβάσει ή όχι.
Από αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι υπάρχει έλλειψη σεβασμού προς τον αρθρογράφο ή το ίδιο το περιεχόμενο, σεβασμός που θα έπρεπε να είναι αυτονόητος και δεδομένος.
Μία άλλη και κατά την άποψη μου πολύ σημαντική παράμετρος στην οποία θέλω να αναφερθώ, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο χρήστης ή αναγνώστης του site βλέπει το ίδιο το site (είτε αυτό είναι blog είτε οποιοδήποτε άλλο είδος ιστοσελίδας).
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει απλά ότι ο αναγνώστης σκανάρει την ιστοσελίδα και αυτό γιατί έτσι είναι αποδεδειγμένα ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι χρήστες μπροστά σε μία οθόνη.
Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε ένα κείμενο να γράφεται ώστε να διευκολύνονται οι αναγνώστες του στο να το διαβάσουν και όχι απλά και βιαστικά να το σκανάρουν (επιφυλάσσομαι να αναφερθώ σε αυτούς κάποια στιγμή).
Αυτή η παράμετρος είναι πολύ σημαντική γιατί διαχωρίζει τον τρόπο γραφής ενός κειμένου σε μία εφημερίδα από τον τρόπο γραφής ενός κειμένου που θα διαβαστεί από κάποιον σε μια οθόνη.
Οι χρήστες του διαδικτύου μπαίνουν σε εκατοντάδες σελίδες και πολλές από αυτές έχουν άχρηστες πληροφορίες που δεν τους ενδιαφέρουν, για αυτό το λόγο συνειδητά ή ασυνείδητα αυτή τους η εμπειρία τους οδηγεί στο φαινόμενο που ονομάζεται information foraging.
Εδώ λοιπόν αυτόματα τίθεται και το εξής ερώτημα φίλε Μανώλη.
Μήπως πρέπει εμείς που γράφουμε στα blogs να μάθουμε την διαφορά μεταξύ της έντυπης γραφής από αυτήν της οθόνης;
Κατά την άποψη μου είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε αυτές τις διαφορές.
Η άγνοια των χρηστών αλλά και των bloggers πάνω σε αυτές τις διαφορές, συνεισφέρει καταλυτικά στην επιφανειακή ανάγνωση του οποιοδήποτε περιεχομένου.
Τι θα συνέβαινε αν αύριο δεν υπήρχαν λεφτά; Θα πεινούσαμε; Ή θα έπρεπε να βρούμε έναν εναλλακτικό τρόπο να επιβιώσουμε;
Αν τελείωνε αύριο το πετρέλαιο; Θα χανόμασταν όλοι στο σκοτάδι; Ή θα βρίσκαμε άλλες πηγές ενέργειας;
Αν μεθαύριο δεν δούλευε κανείς για να βγάλει χρήματα; Δεν θα υπήρχαν τρόφιμα; Αυτοκίνητα και σπίτια ή άλλα αγαθά; ΄Η θα υπήρχε ότι και πριν απλά χωρίς τιμή;
Τι είναι αυτό που μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε αυτά τα αγαθά; Το χρήμα; Ή ο πλανήτης με τους πόρους του;
Τι είναι αυτό που δημιουργεί τα αγαθά και τα προϊόντα για τα οποία δουλεύουμε για να τα αποκτήσουμε; Το χρήμα; Οι τραπεζίτες; Οι πολιτικοί; Ή οι άνθρωποι που εργάζονται σκληρά σε όλους τους τομείς για να τα παράγουν;
Τι θα συνέβαινε αν αύριο ρομπότ αντικαθιστούσαν τον άνθρωπο σε σκληρές και βαρετές εργασίες; Θα έχανε ο άνθρωπος το κίνητρο της ζωής και απλά θα τεμπέλιαζε; Ή επιτέλους θα αξιοποιούσε τον χρόνο, που απεγνωσμένα του λείπει σήμερα, πιο δημιουργικά;
Γιατί οι νέες τεχνολογίες στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας δεν γίνονται ευρέως γνωστές; Γιατί δεν είναι αξιόπιστες ακόμη; Γιατί δεν παράγουν αρκετή ενέργεια όπως οι παλιότερες; Ή γιατί τα τεράστια ενεργειακά συμφέροντα που βασίζουν τα κέρδη τους στους σημερινούς τρόπους παραγωγής ενέργειας δεν αφήνουν αυτές τις τεχνολογίες να δουν το φως της μέρας αγοράζοντας κάθε καινούργια εφεύρεση και πατεντάροντας την!!!
Τι θα συνέβαινε αν αύριο εκλεγόταν από τον λαό ένας σοφός και ηθικός ηγέτης; Θα μας έσωζε από τους «κακούς» που το μόνο που θέλουν είναι να περνούν εκείνοι καλά; Ή θα μας έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά με τον τρόπο που το λέει κάποιος σε έναν συνεπιβάτη του την ώρα που το πλοίο τους βουλιάζει; (βλέπετε άλλος είναι ο καπετάνιος ? )
Το Zeitgeist the movie 2007 και το Zeitgeist: Addendum 2008 απαντούν με σαφήνεια, διαύγεια σκέψης και βεβαιότητα σε αυτά τα ερωτήματα καθώς και σε πολλά άλλα! Αξίζει να τα δείτε καθώς και να αναρωτηθείτε κατά πόσο αυτά που έως τώρα πιστεύατε για τα πάντα, είναι αυτά που πραγματικά πιστεύετε και όχι αυτά που σας μάθαν να πιστεύετε!
Ήρθε η ώρα να δούμε λίγο πιο σοβαρά την υπόθεση της "Ουδετερότητας του Δικτύου". Οι μεγάλες εταιρείες επικοινωνιών στην Αμερική και ακολούθως στον υπόλοιπο κόσμο θέλουν να βάλουν το χέρι τους στο τι μεταδίδεται και διακινείται στο Internet αλλά και στην ποιότητα των υπηρεσιών με την οποία γίνεται δυνατή αυτή η διακίνηση πληροφοριών. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν περιορισμοί και αυτό ακριβώς είναι το Net Neutrality δηλαδή ότι όλοι χωρίς διάκριση έχουν πρόσβαση στις ίδιες υπηρεσίες που αφορούν το Internet.
Τι είναι η ουδετερότητα του δικτύου;
Ουδετερότητα του Δικτύου είναι η αρχή ότι οι χρήστες του Internet θα πρέπει να έχουν τον πλήρη έλεγχο του τι περιεχόμενο βλέπουν και τι εφαρμογές χρησιμοποιούν στο διαδίκτυο. Το Internet έχει λειτουργήσει σύμφωνα με αυτή την αρχή της ουδετερότητας από τις πρώτες ημέρες. Σήμερα, η ουδετερότητα του Διαδικτύου βρίσκεται σε κίνδυνο, οι πάροχοι ευρυζωνικού περιεχομένου ζητούν από το Αμερικανικό Κογκρέσο την άδεια να καθορίζουν ποιο περιεχόμενο θα παίρνει ο χρήστης και με τι ταχύτητα. Με απλά λόγια, αυτό θα μεταβάλλει ριζικά τον ανοικτό χαρακτήρα του Διαδικτύου!
Ας το ψάξουμε λίγο το θέμα γιατι είναι πολύ σοβαρό! Δείτε το εικονίδιο του you tube σήμερα (31/10/08) μία ταφόπλακα!
___ UPDATE ___ Λοιπόν η ταφόπλακα ήταν για το αμερικάνικο Halloween οπότε γράψτε λάθος...όμως είναι πολύ προφητική και ας ελπίσουμε πως αυτά που συμβαίνουν στο Θέμα του Net Neutrality δεν θα βγούν ποτέ αληθινά!
Το 2007 το Blog action day ασχολήθηκε με το περιβάλλον, φέτος με την φτώχεια. Είναι ένα δύσκολο θέμα, που όμως, όπως και πολλά άλλα χρειάζεται ανάδειξη. Ο σημερινός πολίτης του πλανήτη δεν είναι ούτε πλούσιος, ούτε μέσω αστός, ούτε στα πρόθυρα της φτώχειας...ο σημερινός πολίτης στην πλειοψηφία του είναι φτωχός. Η φτώχεια δεν είναι κάτι που μετριέται μόνο στα χρήματα. Φτωχός είναι και αυτός που, δεν έχει φαγητό, δεν έχει δουλειά, δεν έχει στοιχειώδη δικαιώματα, δεν έχει φίλους, δεν έχει νερό, δεν έχει πολιτισμό, δεν έχει εκπαίδευση, δεν έχει τίποτα! Αυτό είναι η φτώχεια με όλη την σημασία της λέξεως. Η χρηματική φτώχεια δυστυχώς είναι αυτή που απειλεί το πολυτιμότερο μας αγαθό, την ίδια μας την ζωή.
Παραθέτω μερικά στατιστικά στοιχεία καθώς και links.
1. Σήμερα ο πληθυσμός στον πλανήτη μας είναι 6.701.429.056 άνθρωποι. 2. Στον πλανήτη μας σήμερα έχουμε 2.2 δις παιδιά, από αυτά το 1 δις ζουν μες την φτώχεια! 3. 16.046 άνθρωποι πέθαναν από πείνα...ΣΗΜΕΡΑ (ώρα 1:30 μμ)! 4. 26.500-30.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα εξαιτίας της φτώχειας! 5. 1.431.991.290 άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό (ώρα 1:31 μμ) 6. 890.000 άνθρωποι υποσιτίζονται αυτή την στιγμή! 7. 121.000.000 παιδιά δεν έχουν καθόλου εκπαίδευση. 8. 1,4 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από έλλειψη πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής 9. 2,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο επειδή δεν κάνουν εμβόλια. 10. Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι εισήλθαν στον 21ο αιώνα χωρίς να είναι σε θέση να διαβάσουν ένα βιβλίο ή να υπογράψουν τα ονόματά τους. 11. Λιγότερο από το 1% από αυτά που ο κόσμος που δαπανά κάθε χρόνο για τα όπλα ήταν αναγκαία για να θέσουν κάθε παιδί στο σχολείο μέχρι το έτος 2000 και αυτό ακόμη δεν έχει συμβεί. 12. δύο στους τρεις άνθρωπους χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό, επιβιώσουν με λιγότερο από 1,40 € τη μέρα! 13. 1,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι - το ένα τέταρτο της ανθρωπότητας - ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. 14. Περισσότερα από 800 εκατομμύρια άνθρωποι πάνε για ύπνο πεινασμένοι κάθε μέρα ... 300 εκατομμύρια είναι παιδιά! 15. Κάθε 3,6 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος πεθαίνει από την πείνα και στη μεγάλη πλειοψηφία είναι παιδί κάτω των 5 ετών. 16. 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε ακραία φτώχεια με λιγότερο από 1€ την ημέρα! 17. 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αιτίες που σχετίζονται με τη φτώχεια κάθε μέρα.
Όλα αυτά δεν είναι απλώς αριθμοί, αυτή είναι η πραγματικότητα!
Δυστυχώς εμείς οι πολιτισμένοι άνθρωποι των αναπτυγμένων χωρών έχουμε τα δικά μας «προβλήματα» και δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με τα προβλήματα των άλλων! Η Φτώχεια όμως είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα καθώς οι στατιστικές δεν αφορούν μόνο τις υπό αναπτυκτές ή αναπτυσσόμενες χώρες. Για να γίνει κάπως ποιο κατανοητό αυτό πρέπει να δούμε τι συμβαίνει στις αναπτυγμένες και ισχυρές χώρες του πλανήτη.
Τι συμβαίνει στον Καναδά;
1. Περισσότερα από 800.000 παιδιά στον Καναδά ζουν σε συνθήκες φτώχειας! 2. Κάθε μήνα, 770.000 άνθρωποι στον Καναδά βασίζονται σε τράπεζες τροφίμων-το 40% των οποίων είναι παιδιά!
Τι συμβαίνει στις ΗΠΑ;
1. Το 2007, 37,3 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονταν σε κατάσταση φτώχειας. 2. Περισσότερα από 9 εκατομμύρια παιδιά έλλειψη ασφάλισης υγείας στην Αμερική 3. Περίπου 95 εκατομμύρια άτομα, το ένα τρίτο του έθνους, έχουν προβλήματα όπως η υψηλή επιβάρυνση του κόστους, ο υπερπληθυσμός, η κακή ποιότητα της στέγης και της έλλειψης στέγης. 4. Το 2004 το 17,8% των παιδιών στις ΗΠΑ ζούσε μες την φτώχεια. 5. Ποσοστό του πληθυσμού των αστέγων που έχουν πτυχίο λυκείου: 62%! 6. Οι μόνιμα άστεγοι ξεπερνούν τους 123,833, ενώ μες τον χρόνο περίπου 3.5 εκατομμύρια άνθρωποι μένουν άστεγοι για περίοδο τουλάχιστον 1 χρόνου. 7. 6,9 τοις εκατό των αμερικανικών νοικοκυριών (24,4 εκατομμύρια άτομα, μεταξύ των οποίων 12,2 εκατομμύρια παιδιά) βρίσκονται στα πρόθυρα πείνας.
Τι συμβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο (UK);
1. 13.460.920, δηλαδή το 22% του συνολικού πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια τις φτώχειας! 2. 3,4 εκατομμύρια παιδιά (27% του συνόλου των παιδιών) στο Ηνωμένο Βασίλειο ζουν μες την φτώχεια και την πείνα, με τους γονείς τους πολύ φτωχούς για να τα θρέψουν και να τα ντύσουν. 3. Περίπου 52.000 οικογένειες με παιδιά, έμειναν άστεγες το 2005!
Τι συμβαίνει στην Ευρώπη;
1. Περισσότερα από 165 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας!!! 2. 14.600.000 άνθρωποι ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας! 3. 3 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν σταθερό σπίτι, ενώ άλλα 15 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε πρόχειρα καταλύματα. 4. Το ποσοστό πείνας για την Ευρώπη ανέρχεται στο 10%.
Τι συμβαίνει στην χώρα μας;
1. 2,088,000 συνάνθρωποι μας είναι πραγματικά φτωχοί και πεινάνε! 2. Είκοσι τοις εκατό των παιδιών μας απειλούνται σήμερα από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό! 3. Σχεδόν το 60% των Ελλήνων φοβούνται να πέσουν στην παγίδα της φτώχειας τα επόμενα χρόνια! 4. το 21% των συμπολιτών μας (2,2 εκατ. άτομα) επιβιώνει με εισόδημα κατώτερο του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος. 5. Τουλάχιστον 1.100.000 είναι ανασφάλιστοι. 6. Το 1/3 των Ελλήνων ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως! 7. 18.000 άνθρωποι στην χώρα μας, σιτίζονται από την εκκλησία και τους Δήμους. 8. Το 48,4% των Ελλήνων φτωχών στερείται τη καλή διατροφή, το 29,5% τη μόρφωση, ενώ το 15,8% την πρόσβαση σε νερό, ρεύμα, θέρμανση. 9. Το 21,2% των Ελλήνων δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα υγρασίας στο σπίτι, και το 13,5% πως δεν έχουν θέρμανση. 10. Ακόμη, 41,1% των Ελλήνων δεν πάει ποτέ διακοπές, το 53,1% στερείται τη διασκέδαση, το 22,4% «κόβει» και από τη διατροφή για να τα βγάλει πέρα, ενώ το 18,6% δεν μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στην μόρφωση. 11. Σύμφωνα ακόμη με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι κατά κεφαλήν δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες στην ΕΕ.
Θα μπορούσα να γράψω και άλλα πολλά, αλλά πρέπει να δουλέψω για να ζήσω!
Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε; Αυτή την ερώτηση πρέπει να την αναζητήσουμε μέσα μας, ο καθένας όλο και κάτι μπορεί να κάνει. Εφόσον οι κυβερνήσεις των λαών δεν μπορούν να σκεφτούν ή δεν θέλουν να βρουν λύσεις στο τεράστιο πρόβλημα της φτώχειας, ίσως πρέπει να κάνουμε κάτι εμείς.
Σε έναν κόσμο που μαστίζεται από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, δικαιώματα όπως η ελευθερία της σκέψης, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, η ισότητα των φύλων, η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων, η ισότητα απέναντι στους νόμους, το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς και δίκαιους μισθούς, το να πιστεύεις σε όποια θρησκεία θέλεις ή και σε καμία κλπ, αγνοούνται καθημερινά. Σε έναν πλανήτη όπου θα μπορούσαν όλοι να απολαμβάνουν αυτά τα οποία είναι εκ γενετής δικαιώματα των ανθρώπων, μόνο το 20% κάποιων προνομιούχων φαίνεται να τα απολαμβάνουν και μάλιστα εις βάρος του υπόλοιπου 80%.
Πανανθρώπινες αλήθειες και δικαιώματα, για τις οποία εκατομύρια άνθρωποι ανά τους αιώνες έχουν βασανιστεί, σκοτωθεί, χάσει τις οικογένειες τους, τις δουλείες, την αξιοπρέπεια τους και την ελευθερία τους φαίνεται ότι δεν συγκινούν εκείνους που ασκούν την εξουσία πάνω τους χρησιμοποιώντας τα διάφορα κοινωνικοπολιτικά προϊόντα που τους βολεύουν, είτε πρόκειται για δημοκρατικά πολιτεύματα είτε για θρησκείες και ολοκληρωτικά καθεστώτα, όλα αυτά χρησιμοποιούνται ως μοχλοί εκμετάλλευσης των απλών ανθρώπων εδώ και χιλιετίες.
Ας ελπίσουμε οι τωρινοί άνθρωποι με μέσο τους την πληροφόρηση θα μπορέσουν να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο που αιώνες τώρα καταστρέφει τις ελπίδες δισεκατομμυρίων ανθρώπων για ένα καλύτερο αύριο.
Δυστυχώς μετά από 200,000 χρόνια εξέλιξης του, ο Homo Sapiens το μόνο που έχει να επιδείξει είναι, απίστευτη σκληρότητα, μηδενικό ήθος, αδιανόητη ανοχή στις καταστροφικές και δολοφονικές του τάσεις!
Καθώς εικόνες σαν κι αυτές κάνουν τον γύρο του κόσμου, εμείς απαθείς παρατηρητές μιας σφαγής - από κατά τα άλλα πολιτισμένους και προοδευμένους πολίτες ετούτης της οικουμένης - αδιάφοροι στα εγκλήματα που συντελούνται καθημερινά εις βάρος άλλων όντων, συνεχίζουμε την ζωούλα μας σαν να μην τρέχει τίποτα.
Οι εικόνες σφαγής, που αποτελούν δήγμα μιας ανθρώπινης καθημερινότητας είναι η απόδειξη ότι σύντομα η φύση θα πρέπει να διορθώσει το λάθος που έκανε πριν από χιλιάδες χρόνια τοποθετώντας μας στην κορυφή της εξέλιξης.
Κρίμα που γεννιούνται παιδιά ανθρώπων σε τούτο τον πλανήτη που μαθαίνουν και εκείνα με την σειρά τους τι σημαίνει να είσαι πολιτισμένος άνθρωπος. Κρίμα που το μοναδικό ιδανικό για το οποίο αγωνίζεται ο "πολιτισμένος" άνθρωπος είναι η ανάγκη του όσο δυνατόν μεγαλύτερου χρηματικού κέρδους.
Είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε.
«Δύο πράγματα είναι ατελείωτα: το σύμπαν και η βλακεία του ανθρώπου, όμως για το σύμπαν δεν είμαι ακόμα σίγουρος». Αυτή η φράση, που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, εκφράζει μια πανάρχαια ιδέα. Άλλωστε ο πρώτος βλάκας της ιστορίας δεν ήταν άλλος από τον Αδάμ, που έχασε τον Παράδεισο, για να φάει ένα φρούτο.
Μία άλλη προσέγγιση του social networking, στην πιο fun μορφή του μας προσφέρει η Google, το Lively! Μπείτε κάντε ένα account ή χρησιμοποιήστε το υπάρχον google account, και φτιάξτε το δικό σας δωμάτιο ή κάντε join σε όποιο άλλο θέλετε! Έχει ένα στιλάκι φοιτητικό και νεανικό, αλλά ακόμα και παππούδες μπορούν να το χρησιμοποιήσουν. Παραθέτω εικόνες από τον δικό μου...οίκο ευγηρίας.
Καταρχήν θέλω να πω ότι αν αρχίσουμε να αφορίζουμε τις λέξεις, τότε αφορίζουμε και τις έννοιες αλλά και τα πρόσωπα. Ηγέτες υπάρχουν σε όλους τους τομείς τις κοινωνικής και μη κοινωνικής ενασχόλησης. Ηγέτες έχουμε από τα πανάρχαια χρόνια στην πολιτική, στον αθλητισμό στην επιχειρηματικότητα, στα πανεπιστήμια στα σχολεία, στον πολιτισμό και τέλος πάντων, όπου υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα. Δηλαδή ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν ηγέτης; ο Λεωνίδας των Θερμοπυλών; ο Τσόρτσιλ; ο Αϊνστάιν; ο Γκάλης; ο Carl Sagan, ο Magic Johnson; ο Κάστρο; ο Μαντέλα; και άλλοι που χρειάζομαι πολλές σελίδες για να τους αναφέρω!
Δεύτερον δεν πρέπει να συγχέουμε τις έννοιες και τα πράγματα. Το κράτος είμαστε εμείς, αυτοί που δουλεύουν στο κράτος είμαστε εμείς και αυτοί που διαχειρίζονται το κράτος είμαστε εμείς, εννοώ ότι από εμάς ως κοινωνικό σύνολο πηγάζει το κράτος. Αν το κράτος αποτελείται όχι από λαμόγια η βαριεστημένους και ακαλλιέργητους ανθρώπους τότε λειτουργεί υπερ του πολίτη. Μεγάλες χώρες που έχουν μεγάλα κράτη γιατί μπορούν και προοδεύουν; Πας στην Αυστραλία σε μια οποιαδήποτε υπηρεσία του κράτους και έχεις την αίσθηση ότι μπήκες σε μπουτίκ, το ίδιο και στον Καναδά, στην Σουηδία κ.α. Εμείς τελικά τόσο βλάκες είμαστε; Α! Ναι ξέρω, φταίνε οι πολιτικοί και οι αποφάσεις τους, φταίνε οι πρόεδροι των δημοσίων υπηρεσιών, φταίνε όλοι έκτος από εμάς, μα συγνώμη, αυτοί ζουν σε άλλες χώρες; Δεν βγαίνουν από την ίδια την κοινωνά μας; δεν μάθανε να είναι βαριεστημένοι και κακοί επαγγελματίες σε ότι κάνουνε επειδή έτσι είναι τα πράγματα στην ελληνική κοινωνία;
Πιάνει κάποιος δουλειά σε ένα Δήμο, έχει φρέσκες ιδέες και διάθεση για δουλειά, στον εργασιακό του χώρο όμως, συναναστρέφεται (συνεργάζεται) με άλλους δυο που του λένε, «χαλάρωσε γιατί μας χαλάς την πιάτσα», έτσι και αυτός ύστερα από λίγο αναγκάζεται ή πιστεύει ότι αναγκάζεται να γίνει σαν και αυτούς! Ε! Όχι ρε φίλε να μην γίνεις σαν αυτούς! Να τους την χαλάσεις την πιάτσα, να τους τραβήξεις μια ένεση αδρεναλίνης να ξυπνήσουν και να ακολουθήσουν εκείνοι εσένα.
Πάει ο άλλος σε μια θέση όπου αλλάζει κάθε δυο μήνες ο υπεύθυνος, ήρθε η σειρά του! Στον εργασιακό του χώρο είναι γνωστό ότι όποιος αναλαμβάνει αυτό το πόστο, κόβοντας κάτι από εδώ και κάτι από εκεί, φεύγει με κάποια έξτρα λεφτά στην τσέπη του. Στην αρχή έχει ενδοιασμούς, μετά όμως από μια μόλις εβδομάδα αποφασίζει να συνεχίσει την παράδοση και έτσι στο τέλος φεύγει ικανοποιημένος που κατάφερε να κοροϊδέψει και να κλέψει τους άλλους! Άσε που κέρδισε και την εκτίμηση των προηγούμενων που ήταν και αυτοί το ίδιο μάγκες. Μα είμαστε σοβαροί; Και μετά θα πάμε - και καλά - πίσω στο σπίτι μας και θα μαλώσουμε τον γιο μας επειδή βούτηξε μια τσίχλα;
Πιστεύω ότι πρέπει να εξετάσουμε τον δικό μας ρόλο σε όλα αυτά, γιατί εμείς αποτελούμε την κοινωνία. Μια κοινωνία χωρίς συνείδηση είναι σάπια, ακριβώς όπως είναι σήμερα η δικιά μας. Σαν λαός δεν πιστεύω ότι είμαστε καλλιεργημένοι, ώριμοι, ούτε καν φιλότιμοι, . Είμαστε όμως, θαρραλέοι, πιστοί, γεμάτοι ζωντάνια, έχουμε ανοιχτές καρδιές, είμαστε περήφανοι, γελαστοί, επαναστάτες και όταν θέλουμε δουλευταράδες.
Και τρίτο και τελευταίο. Η ουσία του post αφορά περισσότερο την κοινωνική συνείδηση, την αποστασιοποίηση του καθενός από εμάς από έναν άκρατο ατομικισμό και εαυτουλισμό και όχι έναν ηγέτη «πατερούλη ή θειούλη» (αυτούς έχουμε σήμερα άλλωστε). Το post αναφέρεται στην ανάγκη του να υπάρξουν ικανοί άνθρωποι που θα μπορέσουν με ρεαλιστικές και όχι ουτοπικές ιδέες, με πράξεις και όχι με λόγια, να καλυτερέψουν την καθημερινότητα μας και να ανεβάσουν το επίπεδο του κοινωνικού συνόλου, και συγνώμη που το λέω αλλά αυτού του είδους οι άνθρωποι λέγονται και είναι ηγέτες.
Καλώς ήλθατε στο προσωπικό μου Blog!
Όλοι μπορούμε να είμαστε ΒΛΟΓΕΡΣ!!
Περιμένω λοιπόν την συνεισφορά σας με άρθρα προς δημοσίευση. Ελπίζω μέσα απο αυτό το blog να βγούν ωραία πράγματα.
